Είμαι το θύμα του θαύματος.
Διεγήρομαι χαμογελάω νιώθω αιθέρια σύνδεση κι έξταση.
Αν δεν υπήρχε το 3D στις εξηγήζεις ίσως να ήμουνα καλύτερα.
Έρχεται όμως και ζητάει ανικανοποίητο και με πνίγει με κάνει θύμα.
Τί θες ρε 3D κι εσύ. Άσε μας εδώ χαμογελάμε στο υπερπέραν.
Όσοι λένε πως δεν υπάρχουνε αυτά, απλά δεν τα έχουνε καταφέρει με τις λεπτές συγκινήσεις.
Εγώ πάντως είμαι βαθιά διχασμένη σε αυτό το ζήτημα.
Νιώθω την περισότερη ευτυχία όταν τα καταφέρνω έτσι αιθέρια και από το υπερπέραν αλλά με πνίγει το ανικανοποίητο. Που είναι ρε τα πράγματά μου μου λέει πως να αιθανθώ να συναισθανθώ. Τί είναι αυτά τα νέφη. Με δουλεύεις; Και με βάζει να του εξηγήσω. Τί να του εξηγήσω. Δε γίνεται.. όπως δεν πιάνεται δεν μπορώ ούτε εγώ να πιαστώ από κάπου να πω ορίστε από εδώ βγαίνει κι από εδώ μπαίνει. Πως να το πω...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή