Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2026
.. πονάει πάρα πολύ η συνθήκη και η απόσταση, η ερημιά με το όνειρο και τη μνήμη. Είναι το πιο σημαντικό να έχεις δικό σου έναν άνθρωπο, πόσο μάλλον έναν έρωτα. Να μοιράζεστε και να χαίρεστε την ζωή. Πονάει πάρα πολύ η κατάσταση αυτή είναι μια κατάσταση που δεν καταλαβαίνω, με βγάζει στα περιττά, εμένα, το σώμα μου, την υπόστασή μου.
Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2026
Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2026
που σε σκέφτομαι / πως σε σκέφτομαι
.. σκέφτομαι την ζωή μας στην Αθήνα
τα χαλίκια τα κύματα το λυκόφως
πλαγιές με χιόνια, παραλίες στον ωκεανό
Τα θυμήθηκα τα κουταλάκια, είμασταν μαζί, είναι παρμένα από τις στιχομυθίες μας. Δεν ξέρω γιατί με βασανίζεις έτσι. Δεν μπορώ μακριά σου αν με θες κοντά σου. Αν με θες κοντά σου δεν μπορώ μακριά σου. Δεν ξέρω τί μπορεί να σημαίνει αυτό με τα βιβλία που έφτιαξες από τις στιγμές μας. Γιατί ασχολείσαι έτσι όπως ασχολείσαι, να τα χωρίζεις, να τα χαρίζεις αλλού, να πονάω, να τρελαίνομαι. Δεν είναι κι ότι πιο ευχάριστο. Μου λείπεις. Από την αρχή μου λείπεις σα να είμαστε ζευγάρι, κι ότι έχω κάνει στην προσωπική ζωή μου να το έχω κάνει μαζί σου.
Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου 2026
Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2026
Κυριακή 30 Αυγούστου 2026
Σάββατο 29 Αυγούστου 2026
Φταίει το εμβόλιο
Γέμισα μερικές σελίδες με θέμα το σύγχρονο αστικό δράμα και την υπαρξιακή αγωνία αλλά δεν πιστεύω πως κατάφερα κάτι γιατί νιώθω μεγάλο χάσμα με τους υπόλοιπους δημιουργούς που πραγματεύονται αυτό το θέμα και με τον τρόπο που το κάνουν. Η αλήθεια είναι πως δεν με συγκινεί αυτό το δράμα όπως δεν με συγκινεί η αρρώστια κάποιου που δεν προσπαθεί ουσιαστικά να θεραπευτεί και δεν εγκαταλείπει το που τον αρρωσταίνει.
Με έπιασε μεγάλη ανησυχία για την πραγματικότητα. Είπα να δω τα πράγματα κι από άλλες θέσεις μήπως και μιλώ από μια θέση ευνοϊκή και προνομιακή κι από μια βάση που κάποιοι άλλοι δεν έχουν. Με απασχολεί το θέμα ας μην με συγκινεί με απασχολεί διότι έχω ονειρευτεί να ζούμε μαζί. Αλλά δεν μπόρεσα ποτέ να αντέξω και να ασπαστώ το αστικό δράμα χωρίς να πηδάω από παράθυρα. Με έπιασε και μεγάλη ανησυχία για την πραγματικότητα, αν είναι ιδέα μου. Γιατί δεν ξέρω γιατί δεν δύναται τόσον καιρό να λάβεις πραγματικά την αγάπη μου και να λάβω την δική σου;
Σκέφτομαι πως τα πράγματα μπορεί και να είναι όπως τέθηκαν. Αρκετοί άνθρωποι άλλαξαν συμπεριφορά μετά τον κόβιτ και πολλοί λένε πως φταίνε τα εμβόλια που σα να άλλαξαν συχνότητα οι εμβολιασμένοι κι έγιναν πιο απόμακροι και άπονοι κι απάνθρωποι κι ατομιστές και διαλύθηκαν πολλές σχέσεις το '19 με '21 και άλλαξαν και κλυδωνίστηκαν κι άλλαξε πολύ όλη η κοινωνία. Μπορεί να φταίει δλδ το εμβόλιο που δεν μιλιόμαστε και εμείς. Ακούγεται κάπως ψεκ αλλά αν κοιτάξει κανείς γύρω του θα βρει πολλά παραδείγματα με σχέσεις που διαλύθηκαν κατά τον κόβιτ. Πιο λογικό ακούγεται να φταίει το εμβόλιο από το να πω πως με θες όσο σε θέλω πως αγαπιόμαστε και μένουμε έτσι, αυτό είναι πιο παράλογο.
