Διάβαζα καμιά ώρα σελίδες ποίηση στο ίντερνετ να ενημερωθώ πάνω στις τάσεις της επικαιρότητας. Τίποτε δεν βρήκα να μ΄αρέσει. Είναι καταθλιπτικά τα περισσότερα και χωρίς νόημα το νόημα αναζητάνε. Πομπώδη, στομφώδη, λογιότητες, υπερευαισθησίες και βλέμματα σα χαμένα, ασχήμιες και μεταμοντέρνα, λόγια πεζά για ποιήματα κομμένα, κηδείες μνημόσυνα ζωντανών και πεθαμένων, χιλιομασιμένες καταγγελίες, ερωτικά χωρίς καύλα. Με υπαρξιακά τα περισσότερα παρατημένα στο κενό και στην θλίψη. Λες και μιλάνε σε κανα γκρουπ θέραπυ ρε πούστη.
Αγαπάω τόσο πολύ την ποίηση. Μ΄αρέσει τόσο πολύ, τόσο πολύ με γοητεύει, μου παίρνει το μυαλό την ερωτεύομαι, με κατοικεί, με κατακτάει με μαγεύει. Μα πόσο σπάνια βρίσκω κάτι να μ΄αρέσει. Να πω ναι αυτό είναι ποίημα. Ποιητικότητες βλέπω πολλές αλλά ποιήματα δεν βρίσκω εύκολα. Ποίημα να σε πηγαίνει. Να σου δίνεται να το πηγαίνεις κι εσύ. Να νιώθεις πως ταξίδεψες, πως πέταξες, πως κολύμπησες πως γνώρισες, μια χώρα, τον κόσμο. Πως έκανες έρωτα! Πως γεύτηκες κάτι, πως μέθυσες, πως έζησες μια εμπειρία, πως άκουσες ένα μυστικό. Πως βρέθηκες σε μια τελετή σε ένα μυστήριο. Πως είδες κάτι από το μέλλον, ή πως είδες ένα καινούριο εύρημα σε μουσείο, κάτι ανατρεπτικό. Κάτι που να σε εξυψώσει, να σου δείξει έναν δρόμο, να σου κόψει ή να σου λύσει έναν κόμπο κάτι. Κάτι να σε λιώσει η ομορφιά του, να σε καυλώσει να σου δώσει ενέργεια, να σε κάνει να θέλεις να το ζήσεις. Να σου χύσει το μυαλό να σε αφήσει μαλάκα να σου ανοίξει το μυαλό να φύγει σε 100 κατευθύνσεις. Κάτι που να δεις πως ίδρωσε ο άλλος να το σμιλέψει κι έχει βάλει μαστοριά και τέχνη. Να σου βγάζει γούστα ρε παιδί μου .. να σου κόψει την ανάσα να πάθεις κάτι
Αχ μωρό μου .. "πειραιώτισσα"
εσύ ΕΣΥ είσαι η πιο πλανεύτρα γόησσα
.. έχεις ας πούμε τουλάχιστον 10 έργα να μην μπορούμε να σε ξεχάσουμε. Που ΕΜΕΝΑ μου ταιριάζουνε απόλυτα, με φτάνουν σε οργασμό όπως κανένας άλλος. Συνέβη. Συμβαίνει. Ανεξήγητα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή