Νιώθω ευγνωμοσύνη που είμαστε καλά, που έχουμε σπίτι, φαγητό και μπορούμε να πάμε μια βόλτα. Χαίρομαι που μπαίνεις αισίως στην τελική ευθεία αυτής σου της περιπέτειας κι εγώ μαζί σου. Μου βγήκε υπερένταση και κούραση και κοιμήθηκα αρκετά δυο μέρες. Μου βγαίνει και αμφιβολία όταν βγαίνω και κοιτάω σαν τρίτος, αλλά εμένα του τρίτου δεν με νοιάζει αν με τρώει και γελάω και λέω πως στον κόσμο των ιδεών μπορώ πάντα να πιστεύω ότι μ’ αρέσει αρκεί να υπόκεινται στους νόμους της φυσικής για να παραμένω σε αυτόν τον κόσμο και την ζωή. Κι ας ονειρεύομαι χωρίς ελπίδα εντός στατιστικής, δλδ ονειρεύομαι το θαύμα! Την ερωτική αγκαλιά σου αγάπη μου και τον δεσμό μας στην ζωή μαζί και στον θάνατο. Είναι πολύ ωραία που νιώθω τόσο άνετα να είμαι ο εαυτός μου ολόκληρος μαζί σου. Ήταν πολύ δύσκολο που υπήρξα μαζί σου τόσο προσεκτική και καταπίεζα έτσι τον έρωτά μου για ΕΣΕΝΑ. Νιώθω τόσο ελεύθερη κι αυτό είναι η μεγαλύτερη δύναμη που μου δόθηκε ποτέ. Νιώθω ευγνωμοσύνη απέραντη για αυτό και μόνο και μόνο γι΄αυτό μπορώ να συγχωρώ τα πάντα και να αποδέχομαι ακόμη κι αυτή την συνθήκη μαζί σου που μπορεί να με θλίβει απέραντα και να θυμώνω. Όμως είμαι εγώ ολόκληρη εδώ κι αυτό για εμένα έχει τεράστια σημασία να νιώθω άνετα και οικεία. Μπορώ να καταλάβω τους βασανισμένους κι όλους τους πονεμένους του κόσμου και όλο τον κόσμο να συμπονώ. Να βγαίνω από το πρόσωπό μου να βλέπω ότι τους πόνεσε και να δίνω την ζωή μου στο να ομορφύνω αυτό που βλέπω, με όλες μου τις δυνάμεις όσο μπορώ υπερβάλλοντας πολλές φορές με λυτρωτική διάθεση. Μέχρι που τα παίζω, όπως αυτές τις μέρες ας πούμε. Και νιώθω έτσι ευτυχισμένη μέσα σε αυτή την ταλαίπωρη ζωή ιδανική και άξια να ονειρεύομαι την ερωτική αγκαλιά σου να εκπέμπει χαρά κι ευτυχία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή