το ΕΓΩ και το ΕΝΑ

 

Αγαπητή Διοτίμα,

Είναι κάπως κουλό και κουτσό να ξεκινάν οι άνθρωποι στον έρωτα, στην ζωή δλδ, μισοί. Να είναι ημισφαίρια, είναι πρόβλημα. Και μοιάζει πολύ δύσμοιρος ο άνθρωπος ο μισός. Ακόμη θα ήταν εντελώς παράλογο να πει κανείς πως έχει βρει το άλλο του μισό αλλά η ζωή να μην τα ενώνει. Αυτή η εκδοχή με το μισό είναι καλή όταν συμβαίνει μια ένωση και κανείς δεν θα ήθελε να χωριστεί πάλι. Είναι μια εκδοχή καλή για την αιωνιότητα και την ελπίδα. Και μπορεί να είναι κάτι άλλο από αυτό που λες εσύ. Βλέπω ξαφνικά στα στάδια του Πλατωνικού Έρωτος μια αντιστοιχία, ανάμεσα στο ΕΓΩ και το ΕΝΑ και στα ΠΟΛΛΑ και το ΚΑΛΛΟΣ. Κάπως σα να χρειάζεται τα βήματα να εργαστούν πάνω σε αυτά παράλληλα και χιαστί. Δλδ, φαίνεται να υπάρχει μια σχέση προς μια εξέλιξη από το ΕΓΩ στο ΕΝΑ και από τα ΠΟΛΛΑ στο ΚΑΛΛΟΣ. Έτσι είναι σα να υπάρχουν από την αρχή τα δυο μέρη και να εξελίσσονται παράλληλα και χιαστί, πάλι όπως στον ηλεκτρισμό. Έτσι εδώ μου δίνονται δυο σχέσεις. Η σχέση του ΕΓΩ με το ΕΝΑ και η σχέση του ΠΟΛΛΑ με το ΚΑΛΛΟΣ. Μαζί με την σχέση που ήδη έχω μελετήσει, του ΕΓΩ με τα ΠΟΛΛΑ και του ΕΝΑ με το ΚΑΛΛΟΣ. Εδώ κάτι φανερώνεται πια που έχει να κάνει με είδη. Πράγματα που πρέπει να γνωρίζει κανείς και να αναγνωρίζει ώστε να μην αναλώνεται σε μάταιες προσπάθειες και στεναχώριες. Τέλος, είναι ο στόχος. Και πως από τον στόχο μπορούμε να φτάσουμε στην ένωση και πως από την ένωση στον στόχο. Φαίνεται πως κι αυτά βρίσκουν την αντιστοιχία τους και την σχέση τους με τα παραπάνω. Ο μισός τότε μάλλον χρειάζεται την ένωση για να προχωρήσει στον στόχο. Ενώ ο ολόκληρος φτάνει πρώτα στον στόχο και εκεί συναντά και την ένωση εφόσον μάλλον έχει προχωρήσει παράλληλα και με διχοτόμο.

Το ΕΓΩ είναι μικρότερο ή μεγαλύτερο από το ΕΝΑ;

Τα ΠΟΛΛΑ είναι μικρότερα ή μεγαλύτερα από το ΚΑΛΛΟΣ; 

   Είναι λιγότερα ή περισσότερα; Ποια η διαφορά του ΕΓΩ με το ΕΝΑ κτλ.