τεχνολογικά βαμπίρ

  

Δεν λέω πως η τεχνολογία είναι κακή. Λέω ότι εφόσον μπορεί να είναι καλή άρα μπορεί να είναι και κακή. Εφόσον μπορεί να θεραπεύει μπορεί και να αρρωσταίνει. Εφόσον πχ μπορεί να κινεί μπορεί και να το παραλύει. Εφόσον μπορεί πχ να δώσει βήμα σε μια καρδιά μπορεί και να την σταματήσει. Έτσι χάσαμε και την γιαγιά μου την Διονυσία από εκείνη την παρτίδα με τους σκάρτους βηματοδότες που φάγανε τότε πολύ κόσμο στο Ρίο και κανένας δεν πήγε φυλακή. Αυτά είναι ιστορικά προηγούμενα με την υγεία και την τεχνολογία. Για εμένα το θέμα θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται πιο αυστηρά.

Ο άνθρωπος είναι ηλεκτρικό ον. Ο ηλεκτρισμός δουλεύει όπως ο ήχος με τόνους και ημιτόνια.  Μ’ αρέσει πολύ να παρατηρώ τους κεραυνούς βλέποντας πως μπορεί να κινηθεί ο ηλεκτρισμός στον αέρα. Στο μέλλον λένε οι επιστήμονες πως δεν θα χρειάζονται τα καλώδια. Από οτιδήποτε κινείται κι από οτιδήποτε είναι ζωντανό και θερμό μπορεί να παραχθεί ρεύμα. Ποια μπορεί να είναι η γεννήτρια που κρατά τον άνθρωπο στην ζωή. Ο άνθρωπος πίνει το νερό τρώει το φαγητό του και μένει ζωντανός, αυτά είναι τα καύσιμα του αναλογικού άνθρωπου. Αλλά φαίνεται πως ο μετάνθρωπος θα μπορεί να μένει ζωντανός κάπως αλλιώς.

Σήμερα το νούμερο ένα πρόβλημα είναι η τροφή και το νούμερο ένα πρόβλημα στα οικονομικά συστήματα των κρατών είναι τα ελλειμματικά στην υγεία και τις συντάξεις. Αυτά τα προβλήματα φαίνεται πως στο μέλλον θα λυθούν κάπως αλλιώς. Τα βήματα προς τον μετάνθρωπο έχουν ήδη ξεκινήσει, αν όχι από τις αρχές αλλά σίγουρα από τα μέσα του προηγούμενου αιώνα.

Προσοχή, αν πούμε πως ο αναλογικός άνθρωπος, ο φυσικός δλδ, ότι είχε να πει το έχει πει, έστω θεωρητικά, είναι σα να λέμε πως ήδη έχει τελειώσει η εποχή του. Εγώ δεν πιστεύω πως έχουμε τελειώσει κι ούτε θα τελειώσουμε. Κάτι άλλο θα μας τελειώσει και πιθανότατα αυτό θα είναι ο μετάνθρωπος. Δεν ξέρω τι ζωή θα είναι αυτή χωρίς πόνο και τρέλα. Στο βιβλίο «ο θαυμαστός καινούριος κόσμος» ο συγγραφέας μας έδωσε την φαντασία του πάνω σε αυτό το θέμα. Κι αυτός αναφέρεται ως ο πιο πολυδιαβασμένος άνθρωπος της εποχής του.

Μίλησα στην προηγούμενο κείμενο για τα κινητά τηλέφωνα «βαμπίρ». Κατανοώ πλήρως όσους με πουν ψεκ. Δεν αντέχουν να φανταστούν απλά πράγματα, να βγουν λίγο από την βολή τους, να αμφισβητήσουν την ασφάλεια και την κοινή λογική, να την κοιτάξουν έστω από λίγο πιο κει. Έχουν κλειδώσει και νιώθουν πως δεν χρειάζεται να κάνουν άβολες κινήσεις, πονάει το μυαλό αμύνεται. Όμως αυτές οι διαδρομές εμένα μου αρέσουν και με γυμνάζουν, μπορεί να τραυματίζομαι ή και να χάνομαι κάποιες φορές όμως αγαπώ ανθρώπους με κοινή κι ορθή λογική και πάντα γυρίζω και την χρησιμοποιώ πάλι για να είμαι μαζί σας. Μαζί σας θέλω να είμαι. Και δεν θα σας εγκαταλείψω ποτέ. Είσαστε ο σπάγκος από τον χαρταετό μου και τα αισθήματά μου για σας η ουρά του.

Αλλά, σας παρακαλώ, ακούστε με λίγο. Να χρησιμοποιείτε το ποντίκι σας και όσο το δυνατόν λιγότερο τα τατς σκριν και παντ. Να απενεργοποιείτε το γουαιφαι το βράδυ.  Να έχετε θήκες σιλικόνης στα τηλέφωνα, πάρτε το ειδικό μολυβάκι και να ακούτε όσο μπορείτε περισσότερο αναλογικούς ήχους.

Χρειάζεται κάποια συχνά οφ από την τεχνολογία αν θέλουμε να κρατήσουμε ανοιχτούς τους δρόμους σε κάποια μέρη του εγκεφάλου που μπορεί να φαίνονται άχρηστα αλλά ποιος μπορεί να το πει αυτό. Μπορεί να υπάρχουν εκεί ως ενθύμια, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να επαναλειτουργήσουν με κάποιον συνδυασμό που κάποιος δεν έχει σκεφτεί κι ούτε το ΑΙ να μπορεί να σκεφτεί.  Διότι και το ΑΙ είναι μια τρίχα μπροστά στο άπειρο. Το ΑΙ σαν ιδέα είναι μια ιδέα που μας επιστρέφει στον καινούριο μεσαίωνα στο σκοτάδι, θα έλεγα εγώ, εκεί δλδ που πιστεύανε πως το σύμπαν κάπου τελειώνει. Αυτός είναι ο αλγόριθμος, το σύμπαν που κάπου τελειώνει.

Θα συνεχίζω να το φωνάζω. Δεν έχουν ειπωθεί όλα. Ο άνθρωπος και το σύμπαν δεν τελειώνουν πουθενά. Ο μετάνθρωπος ναι, αυτός όπως και το ΑΙ, κάπου τελειώνουν. Εγώ προσωπικά θα αγαπήσω τον μετάνθρωπο και θα τον εμπιστευτώ όταν δείξει τον πρέποντα  σεβασμό στον άνθρωπο και την φύση, στον πόνο και στην τρέλα πρώτα από όλα. Η ζωή ανήκει στον πόνο και στην τρέλα. Αυτά τα δυο είναι τα πιο ζωογόνα και εξελικτικά πράγματα. Ας πάνε οι μετάνθρωποι να φτιάξουν ένα τεχνητό νησί να μείνουν. Αν το κάνουν αυτό θα θέλω να πάω κι εγώ διακοπές εκεί. Ας αφήσουν όμως την φύση να κάνει τα κουμάντα της, κανείς δεν ξέρει καλύτερα από αυτήν. Αν χάσουμε την άγρια φύση θα χάσουμε τον μεγαλύτερο τον σπουδαιότερο δάσκαλό μας. Το ΑΙ σήμερα μας πάει σαν τους στραβούς στον Άδη. Δεν θέλω να φάω και να πιω τίποτα από εκεί, γιατί νιώθω ακόμα ζωντανή. Ζωντανή, όπως τα ένστικτα τα αρχέτυπα οι πλανήτες και η ελληνική μυθολογία.