Η Νέδα σήμερα απέδειξε πως είναι ένα από τα πιο γενναία παιδιά του κόσμου. Μου είπε να μην γράψουμε στο ημερολόγιο το συμβάν αλλά έσωσε το σπίτι μας κι εγώ δεν θα το ξεχάσω ποτέ πως έχω ένα τόσο γενναίο και μυαλωμένο παιδί.     ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΘΕΕ ΜΟΥ 

θάλασσα από πεταλούδες και μη με κοροϊδεύετε μόνο

 Εχθές το βράδυ αναχαίτισα ψυχοσικό επεισόδιο. Τα συναισθήματά μου για τον χάκερ και το επιτελείο του είναι οριακά κι επικίνδυνα. Όλες αυτές τις μέρες έχω απανωτές ερωτικές παραισθήσεις μαζί σου και φτάνω στο βουτηγμένη σε θάλασσα από πεταλούδες ως στο οδυνηρά καυλωμένη.

περίεργο με την αρχαία έννοια

 

Είδα περίεργο όνειρο. Είδα το παιδί κι ήταν καλά αλλά κάπως πονηρεμένο σφιγμένο προσεχτικό και απόμακρο. Κατάφερα να το διασκεδάσω και να το ηρεμίσω χαλάρωσε και κάθισε και του χάιδεψα τα μαλλιά και το κεφάλι του με τα δυο μου χέρια κι ένιωθα κι ένιωθε μόνο αγάπη και περηφάνια. Ύστερα μπήκες βιαστική ψάχνοντας κάτι και φορούσες μια ρόμπα κλαρωτή γαλάζιο τιρκουάζ και σκούρο μπλλε της γιαγιάς μου και ήσουν πολύ ταλαιπωρημένη μα κάποια στιγμή με κοίταξες και αγκαλιαστήκαμε στα πεταχτά  μα μύριζε ο ιδρώτας σου άσχημα. Συνέχισες κάτι να ψάχνεις κι έφυγες. Το σπίτι είχε πολλούς ορόφους και κάπου στο ισόγειο είδα τον Τζίμη και με κοίταξε και τα μάτια του γυάλιζαν σαν να τα ήξερε όλα και με κοιτούσε ως συμπαραστάτης. Ύστερα κατέβηκες εσύ κι ήσουν πανέμορφη και σα να με έψαχνες και με ρώτησες, πάμε. Βγήκαμε και προχωρούσαμε πολύ θερμά χαρούμενα και αγγιζόμασταν και χαμογελούσαμε και αγκαλιαζόμασταν. Ήσουν και κάπως πιο χύμα και πιο αρρενωπή που με ξένιζε όμορφα πάνω σου και προσπαθούσα να το συνηθίσω. Μπήκαμε σε ένα μαγαζί που ήταν από τα αγαπημένα σου σε έναν καναπέ που ήταν σαν ηπειρώτικο μπάσι και ήμασταν αγκαλιά πολύ στο αμήν καυλωμένα σε κίνηση μα δεν φιλιόμασταν μόνο ακούμπησαν τα χείλια μας κάποια στιγμή και σου είπα στο αυτί και σε ρώτησα, πάμε σε ένα ξενοδοχείο. Που το έλεγα και σοβαρά αλλά και για να αρχίσω κάπως αυτή την κουβέντα. Και κάπως άλλαξες και μου έλεγες στα σοβαρά, νόμιζα στα σοβαρά πως μου έλεγες, πως δεν έχει κανένα νόημα κάτι τέτοιο πως είναι αδιέξοδο. Και έμεινα παγωτό και ξύπνησα.

         Κάπου μέσα στο όνειρο πέρασα και από κάπου που θα τρώγαμε μεσημεριανό και φτιάχναμε πάλι πατάτες με αυγά και το θυμάμαι γιατί κάναμε πλάκα στο πάλι πατάτες με αυγά. 

να με διορθώνεις

 

Μήπως να το ξαναέγραφα με γλουτούς και μηρούς; Μηρούς που είναι πιο απαλό και φέρνει κάπως στο μύρο και στους μύριους; Μ' αρέσει πολύ αυτό το γλ μ μπ μπ γλ μπ γλ μ ..

   

πλατωνική ιστορία

 

ΠΛΑΤΩΝΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

 

Έκλεισα τα μπράτσα σου ανάμεσα

στα μπούτια και τις γάμπες μου

Τα γόνατά μου σφίγγουν ψηλά τα πλευρά σου

 

Δυο άνθρωποι. Μια λαβή

Μπράτσα γάμπες μπούτια

Τα πρόσωπά μας στη βροχή

 

Μπράτσα που πνίγουνε μπούτια

Μπράτσα ανάμεσα σε γάμπες και μπούτια

Κραδασμοί σε διαστημική κάψουλα.

 

Ταξίδι για τον κρυμμένο παράδεισο

Στην πλάτη του φεγγαριού. Σελήνη

σε αργή ελαφριά χοντρή βροχή.

Εκεί η ζωή διαρκεί για αιώνες.

 

Δυο άνθρωποι μια σφαίρα

Μπράτσα γάμπες μπούτια. Τα πρόσωπά μας

κρυμμένα στην βροχή της Σελήνης.

Παράδεισοι με αργή ελαφριά χοντρή βροχή

 

Με θέα πλάτη στην Γη

κραδασμοί σε διαστημική κάψουλα

μέσα στο συμπαντικό αιδοίο.

Πλατωνική Ιστορία για δυο.  

 

ΚΑΥΛΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΙΔΑΡΟΣ

 .. και για πότε το σκέφτεσαι να μετακομίσεις στην Ισπανία; Μάλλον σκέφτεσαι πως θα ήταν πιο χοτ να μετακομίσει αυτός στην Αθήνα. Βέβαια οι πιο καυτές σχέσεις συνήθως είναι αυτές που θέλουν κι ένα ταξιδάκι ρε παιδί μου. Ε! Πάντως αν με χρειαστείς να σου χτυπήσω κανα κόρνερ πλάγιο για να του βάλεις τη γκολάρα εδώ θα είμαι. Όχι ότι δεν έχεις καλούς συμπαίχτες..  αφού είσαι παιχτρόνι ΡΕΕΕ ΑΝΕΤΑ ΘΑ ΤΟΝ ΦΕΡΕΙΣ

  

Γιατί αν γλυτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα

 

Αγάπη μου δεν θέλω να πεθάνουμε σήμερα. Δεν θέλω να πεθαίνουμε τόσο άδικα τις νύχτες. Θέλω να είμαστε καλά να λειτουργούμε να ξεκουραζόμαστε και να βρισκόμαστε. Διότι είναι θέμα ζωτικής σημασίας και όλα τα άλλα είναι μαλακίες. Μαλακίες που διορθώνονται κάπως τέλος πάντων. Το μόνο τουλάχιστον το κυριότερο που με πονάει είναι να μην με έχει για κανέναν μαλάκα γλίτσα κι ελεεινό το παιδί. Γιατί ξέρω ποια είμαι και με το υπερεγώ μου τα έχω κάνει ίσωμα. Αλλά το παιδί πάντα ακούει διπλά τριπλά και χιλιαπλά την μάνα του και οφείλει φυσικά να της συμπαραστέκεται. Όπως και το αντίστροφο.  

εδώ θα είμαι .. σε ακούω

Χαίρω πολύ γειά σας

 Εμένα το παρατσούκλι μου είναι ΠΕΖΟΝΑΥΤΗΣ. Γεννήθηκα πολεμιστής μάγος κι έτσι θα θαφτώ. 

το μόνο σίγουρο

 

Οι άνθρωποι που δεν κάνουνε για παιδιά δεν κάνουν ούτε για μένα. Οι άνθρωποι που δεν μπορούνε να με συναναστραφούνε με βάση αυτόν τον ρόλο μου δεν θα με συναναστραφούνε ποτέ και καθόλου.

 

ΕΞΕΛΗΞΗ

 Εξελίχθηκε λέει ο άλλος κι έπρεπε να πετάξει μερικούς καθυστερημένους στον Καιάδα του και να τους στείλει σε τίποτα τα γκουλαγκ. Τόσο εξελιγμένο φέρσιμο ρε φίλε έπρεπε να έχει εξελιχθεί και η εξέλιξη και να γράφεται εξέληξη με ήτα.     

 

Θα τα βάλω να φάνε πευκοβελόνες τα μαλακισμένα που σκοτώνουνε τις κάμπιες στα πεύκα. 

τουλάχιστον

κάποτε μπήκα σε αυτό το σπίτι και θα ήθελα το παιδί τουλάχιστον να μη με θυμάται σαν έναν εν τέλη ελεεινό μαλάκα γλίτσα. καλύτερα να με έχει ξεχάσει.

 

ΑΞΙΖΑΜΕ ΤΕΤΟΙΟ ΤΕΛΟΣ;

 κοίτα τί έχει γίνει. σ΄αγαπώ θέλω να είμαι στη ζωή σου. περνάω τόσες αντιξοότητες στερήσεις σηκώνω στις πλάτες μου τόσα πράγματα μόνη μου σου δίνω όλο μου τον προσωπικό χρόνο και παραπάνω σου αφιερώνω το σώμα μου όλες μου τις διακοπές και τον χρόνο που έχω για να ξεκουραστώ όλα τα λεφτά μου φτύνω ανθρώπους πράγματα γεγονότα και φτιάχνω πάνω σου όλο μου τον σχεδιασμό τα όνειρά μου. ΚΙ ΕΣΥ ΜΕ ΚΟΙΤΑΣ ΜΕ ΘΥΜΟ και γυρνάς αλλού, σαν την φράση "κάποιοι άνθρωποι δεν θα σας συγχωρήσουν ποτέ για τον τρόπο που σας φέρθηκαν". ΜΕ ΚΑΝΕΙΣ ΚΑΙ ΚΛΑΙΩ γιατί λες μπούρδες θεωρίες για την ωριμότητα και τη συγχώρεση και νομίζω κάθε τόσο πως μου απαντάς λες και είμαστε σε καναν πόλεμο και εμφύλιο και δεν ξέρω 'γω στο Βόριο Ερευνητικό που με έχουν απαγάγει για ζουρλομανδύα. ΜΕ ΚΟΙΤΑΣ ΜΕ ΘΥΜΟ και ΓΥΡΝΑΣ ΑΛΛΟΥ λες και σου έχω κάνει ΜΕΓΑΛΟ ΚΑΚΟ. Γιατί μάλλον δεν ξέρεις πόσο ΠΛΗΓΩΤΙΚΟ κι αποκαρδιωτικό είναι αυτό να ΑΓΑΠΑΣ κάποιον να του δίνεις ότι έχεις και αυτός να ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΚΑΚΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ από την αγάπη σου κι από αυτά που του δίνεις κι ας μην είναι από κακία αυτή η αντίδραση ας είναι από ότι μπορεί να είναι. ΘΥΜΩΝΕΙΣ ΜΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΟΤΑΝ ΚΑΝΕΙ ΚΑΤΙ ΚΑΚΟ. Ήταν κακό που ήθελα να σε δω; ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΚΑΚΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΙΠΑ ΠΩΣ Σ' ΑΓΑΠΩ ΚΑΙ ΣΕ ΘΕΛΩ; ΣΕ ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΑ; ΣΕ ΠΙΕΣΑ ΣΕ ΕΠΝΙΞΑ. ΣΟΥ ΓΚΡΕΜΙΣΑ ΚΑΤΙ; ΣΕ ΧΡΕΩΣΑ ΠΟΥΘΕΝΑ; ΣΕ ΕΞΕΘΕΣΑ; ΣΟΥ ΕΠΕΣΑ ΒΑΡΙΑ; ΕΧΕΙΣ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΟΥ ΚΑΝΩ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ; ΜΕ ΚΟΙΤΑΣ ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΝΑ ΤΕΡΑΣ. ΝΙΩΘΕΙΣ ΠΩΣ ΕΙΜΑΙ ΑΠΕΙΛΗ ΚΑΙ ΣΟΥ ΦΥΛΑΩ ΚΑΜΙΑ ΣΦΑΙΡΑ σαν την φράση "κάποιοι άνθρωποι δεν θα σας συγχωρήσουν ποτέ για τον τρόπο που σας φέρθηκαν". Δεν σε νοιάζει που ανησυχώ για σένα με όλα αυτά τα κουλά; ΣΕ ΕΝΟΧΛΕΙ ΤΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΜΟΥ; ΕΠΙΔΗ ΕΧΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΙΣΘΗΜΑ ΓΙΑ ΕΣΕΝΑ; ΕΧΕΙΣ ΠΕΙ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΣΕ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΟ; ΕΧΕΙΣ ΠΕΙ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ; ΔΕΝ ΞΕΡΕΙΣ ΠΟΣΟ ΣΑΣ ΑΓΑΠΑΩ; ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ. ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΠΙΘΥΜΙΕΣ ΜΟΥ. ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΠΑΛΙ ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΟΜΜΑΤΙΑ

     

πες τα ρε Στέλιοοο ΡΕΕΕΕΕΕ

 .. και τι να κάνω για να μην μου κοπανάς την πόρτα στη μούρη κάθε λίγο να με πετάς έξω με τις κλοτσιές. να μένω μόνη μου αγάμητη να κάνω και παρθενοραφή να το βάζω στο μούσκιο και να το τάζω στον ύψιστο. Για να με φτύνεις. Γιατί έφαγα το δούλεμα ενώ έπρεπε να είχα μυρίσει τα νύχια μου και να σκεφτώ κάπως πιο πονηρεμένα. ή να είχα φάει καμιά επιφύτηση γιατί το φτύσιμο έκαιγε τόσο πως είναι ιδέα μου ή δεν είναι. να μένω μόνη μου αγάμητη με την πόρτα στη μούρη κι άνοιξε άνοιξε γιατί δεν αντέχω. κι έλα έλα μαλάκα να δεις τι έκανες. μήπως και είμαι η μετεμψύχωση του Δον Χουάν και του Σουλτάνου. Κι εσύ για τα δικά σου δεν πιάνονται. να μου λες στα μούτρα πως ερωτεύτηκες κι εκείνον και τον άλλο. Αλλά δεν πιάνονται τα δικά σου γιατί ήταν ένας ένας. ΡΕΕΕ. Και είσαι εντάξει εσύ γιατί ήταν ένας ένας (τελευταία) κι ας έχουμε χάσει το μέτρημα αλλά εγώ έχω το πρόβλημα και το όνομα το κακό και το απαγορευτικό το ελάττωμά. που έχω κάνει όλα κι όλα πέντε one night stand στη ζωή μου άντε και δυο duble -κάτι ξεχνάω, δεν θα ασχοληθούμε τώρα και με χαμουρέματα- . Κι είχα πάντα μια σταθερότητα και μακροχρόνιες σχέσεις με καμιά δεκαριά ανθρώπους όλους κι όλους  όλους μαζί. 

         ΆΕΙ ΣΙΧΤΙΡ ΠΙΑ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΜΕ ΚΟΙΤΑΣ ΛΕΣ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΚΑΝΑ ΠΑΡΤΟΛΙ ΓΛΙΤΣΑ κι εσύ η αγία ΚΑΙ ΣΟΥ ΦΤΑΙΩ.

Αρπάζεσαι εύκολα

 

Μου αρέσουν οι βαριές δουλειές που θέλουν δύναμη και φόρα. Η ένταση ο κίνδυνος η αδρεναλίνη.  Αλλά δεν μου αρέσουν οι καβγάδες. Μισώ την βία και τις προσβολές. Με ένα μίσος τέτοιο και τόσο συγκεντρωμένο που δεν το έχουν οι καβγατζήδες.  Με προβληματίζει ο θυμός σου, γενικά το θυμικό σου. Και δεν θέλω ποτέ να κινδυνέψει κάτι από αυτό ώστε να χρειαστεί να επέμβω. Κι εγώ νευριάζω, στο αμήν. Ουρλιάζω βρίζω σπάω αντικείμενα. Δεν έχω όμως αυτό το απότομο το δικό σου. Μπορείς άνετα να καταλάβεις το πότε χρειάζεται να φύγεις από το πεδίο βολής. Εγώ πως θα την κάνω; Να μη χρειαστεί να σε δέσω κόμπο, την μούρη στο πάτωμα, να σου δέσω το στόμα ή να φύγω τρέχοντας για να μην κάνω αυτά σε εσένα; Δεν θα ήταν καθόλου ωραίο. 

   

Ας σταθούμε λίγο σε αυτό το θέμα ..

 

Αγάπη είναι αξιοπρέπεια. Σεβασμός στην προσωπικότητα και το όλον της οντότητας του ατόμου. Την ψυχολογία του, την εικόνα του γενικώς.   

λύση είναι .. η πούτσα και το γαμίσι

 

Να μην κοροηδευόμαστε. Πόσο πιστοί μπορούμε να είμαστε. Περνάει μια ωραία κολάρα και την κοιτάς και τα σμιχτά όμορφα στήθη λογικά και τα φουσκωμένα παντελόνια τα θελκτικά στόματα ακόμα ακόμα και τίποτε χαμένα υγρά μάτια κτλ όλα. Και συμβαίνει και πέφτω πλαγίως σε κάποιο τέτοιο βλέμμα σου. Πολύ θέλει; Κατάλαβες δεν είναι ότι κλείνεις το φερουάρ και ορκίζεσαι εκεί πέρα. Μιλάμε για μια απλή καθημερινή συνηθισμένη μέρα .. που οι σφαλιάρες το τσουρομάδημα και γενικά το σουμου όσο εξελίσσεται είναι βοήθειες θεραπείες και φάρμακα. Εκτός αν υπάρχει και κάποια άλλη λύση που δεν ξέρω. Διότι ούτε η ερημιά και το κελί είναι λύση.

     

εμένα δε μου αρέσει το σουμου όπως δεν αρέσει σε κανέναν το γεγονός ότι παίρνει φάρμακα. 

μια ιστορία καλημέρας στην Νύχτα

 

     Την πρώτη φορά που μπήκα σε σκυλάδικο ήταν Αύγουστος, το καλοκαίρι του ’96 στα μπουζούκια, του Καυκή, του Αμερικάνου.     Είχαμε πάει στην πιτσαρία στην Μάραθο. Μας είχε βγάλει η Γιώτα για τα γεννέθλια της κόρης της. Η Γιώτα η μάνα της κολλητής μου της Σοφίας, του Γκούφυ όπως την έλεγα, και ήταν και ο Πασατέμπος (ή Μανούρα) μαζί μας, η Μαρία η άλλη μας κολλητή. Γυρνούσαμε από την πιτσαρία αργά και βλέπει η Γιώτα το αμάξι του "αχαΐρευτου" του άντρα της, που μια έκανε τον μανάβη μια τον λαχειοπώλη, και όλο έλειπε από εκείνο το σπίτι του που εγώ ξημεροβραδιαζόμουνα εκεί κοιμόμουνα κι όλας και δεν τον είχα δει πάνω από πέντε φορές. Ένα σαμιαμίδι, κοντός, αδύνατος με μουστάκι κι όλος σαν κακόμοιρο προβατάκι που έλεγες τι καλούλης ανθρωπάκος είναι αυτός. Κι η Γιώτα μια νταρντάνα Χωραϊτισσα διαόλου κάλτσα , με την μισή οικογένεια μέσα σε βάρδιες για χασισοφυτίες, μά , μεγάλη καρδιά. Μας μάζευε, μας τάιζε, μας ορμήνευε, ήταν κι αυτή φίλη μας αληθινή.     Βλέπει η Γιώτα το σαράβαλο το αγροτικό παρκαρισμένο στην αλάνα, πως το είδε ,και μας λέει, κορίτσια σταματάμε να τον φτιάξουμε τον πούστη;        Έτσι μιλάγαμε, χύμα μεταξύ μας. Και εννοείται πως, θα πηγαίναμε να στηρίξουμε την φίλη μας, τι τρομερή ευκαιρία να μπούμε εκεί μέσα!      Και μπήκαμε ΜΩΡΟ ΜΟΥ πλατεία μπροστά, στα τραπέζια πάνω με τα ουίσκια και την Γιώτα σε φάση να δίνει παλμό. Και τονε χαιρετήσαμε και τον μαναβολαχειοπώλη, φεύγοντας, από μακριά.        Τα θυμάμαι και γελάω.      

  

είναι ο παντοτινός αγαπημένος μου ..

 

Αγάπη μου χόρτασα για μπατσίνες, προς ώρας. Τον χάκερ θέλω ..  πολύ ευαίσθητα

ΕΝΤΑΞΕΙ. ΠΡΩΤΑ ΕΣΥ 

ΠΑΛΙ