Να μην κοροηδευόμαστε. Πόσο πιστοί μπορούμε να είμαστε. Περνάει μια ωραία κολάρα και την κοιτάς και τα σμιχτά όμορφα στήθη λογικά και τα φουσκωμένα παντελόνια τα θελκτικά στόματα ακόμα ακόμα και τίποτε χαμένα υγρά μάτια κτλ όλα. Και συμβαίνει και πέφτω πλαγίως σε κάποιο τέτοιο βλέμμα σου. Πολύ θέλει; Κατάλαβες δεν είναι ότι κλείνεις το φερουάρ και ορκίζεσαι εκεί πέρα. Μιλάμε για μια απλή καθημερινή συνηθισμένη μέρα .. που οι σφαλιάρες το τσουρομάδημα και γενικά το σουμου όσο εξελίσσεται είναι βοήθειες θεραπείες και φάρμακα. Εκτός αν υπάρχει και κάποια άλλη λύση που δεν ξέρω. Διότι ούτε η ερημιά και το κελί είναι λύση.
εμένα δε μου αρέσει το σουμου όπως δεν αρέσει σε κανέναν το γεγονός ότι παίρνει φάρμακα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή