Υπέροχο αυτό που λέει ο Χειμωνάς. Ειδικά για μας που γράφουμε, αυτό κατά κάποιον τρόπο μας μεθά και μας κρατάει όρθιους να αντέχουμε την μοναξιά. Την μοναξιά μας την αγαπάμε βέβαια κιόλας και την υπερασπιζόμαστε, μπορεί να την υπερασπιζόμαστε και με αυτόν τον τρόπο. Θα μπορούσαμε να βρούμε ίσως και κάτι πιο ειλικρινές να την υπερασπιστούμε. Να πούμε άνθρωπε δεν την αντέχω την πολύ συνάφεια την νιώθω για φθορά και δεν θέλω την ζωή μαζί σου αλλά ζω για την στιγμή μαζί σου αυτή την φοβερά αποκαλυπτική στιγμή. Ναι, ίσως αυτό να λέει ο Χειμωνάς και πλήρως ειλικρινής να είναι έτσι γράφοντάς το. Χωρίς συμπόρευση όμως ως την δόξα σου; τι να το κάνεις , η κορφή είναι πάντα μοναξιά. Μοναξιά. Δεν τρώγονται τα έργα παιδί μου ούτε η δόξα τρώγεται και η ιδέα. Πως το αφήνεις τον άλλο ακάλυπτο χωρίς σύνδεση χωρίς επικοινωνία και θες να σου είναι και πιστός. Έχει και ο μαζοχισμός τα όριά του. Όλα τα ελαττώματα και τις ιδιοτροπίες να τα αντέξουμε αλλά αέρα κοπανιστό πόσο να φάμε. Έχουμε σπάσει όλα τα ρεκόρ εδώ πέρα έχω χάσει το μέτρημα. Είμαι 4 χρόνια με 10 λεπτά σεξ σύνολο και δεν είναι ότι δεν λειτουργεί το σώμα μου, το μυαλό κρατάει όλη την αντίσταση. Κρατιέμαι κι εγώ για να κάνω ένδοξο έναν άνθρωπο. Κι αλήθεια δεν νομίζω ότι μπορώ να ερωτευτώ περισσότερο να γίνει δλδ άνθρωπος να με κάνει να μην ανταποκρίνεται το σώμα μου στα σώματα που το καλούν. Η πίστη μου είναι κοπιώδης και τεχνητή, δεν το έχω εκ του φυσικού μου. Και το μυαλό μου να το κρατάω με αέρα μόνη μου είναι μεγάλος άθλος. Κι ούτε ένα μπράβο, μια επιβράβευση. Γιατί; δεν την αξίζω ρε πούστη; Τί αδικία είναι αυτή. Όλα να τα φάω αλλά αυτό δεν τρώγεται. Δεν τρώγεται. Αυτό είναι αιτία χωρισμού. Είναι κενό στην επικοινωνία. Είναι μεγάλη υποβάθμιση, πράγμα αναντικατάστατο. Ποιος μπορεί να σηκώσει τέτοια θυσία και χωρίς λόγο. Χωρίς λόγο. Να τρώει αέρα κοπανιστό για μια στιγμή. Έχω απελπιστεί. Γιατί μου το έκανες αυτό; Δεν περιμένω από εσένα φαγητό. Πρέπει να αλλάξω το μυαλό μου, να πω πως έζησα περιμένοντας άλλον έναν εφιάλτη και να κάτσω να μαγειρέψω. Δεν πιστεύω πως θα ζήσω πολλά χρόνια ακόμη, ξέρω πως δεν θα τα αντέξω τα γεράματα. Την στιγμή που θα νιώσω πως δεν χρησιμεύω πριν γίνω βάρος θα φύγω. Δεν θέλω να περάσω κι άλλα πολύτιμα χρόνια τρώγοντας αέρα χωρίς λόγο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή