Πέμπτη 1 Ιανουαρίου 2026

άντε γειά μας

 

θέλω να σκέφτομαι τα καλά. Ότι έφτασα στο 2026 όπου είναι η τελευταία χρονιά του οικονομικού μου χρέους. Πως είμαι ασφαλιστικά ενήμερη κι έχω εξασφαλίσει τα εισοδήματα για να ξεχρεώσω. Πως παρόλη αυτή την ανηφόρα έχω φτιάξει ένα υπέροχο σπίτι με απίστευτες εγκαταστάσεις κι απέκτησα κι άλλο ένα που με λίγη δουλειά θα γίνει κι αυτό ένα υπέροχο καταφύγιο στην πόλη.  Πράγματα που κάποιοι μπορεί να τα βρήκαν έτοιμα όμως εγώ τα έφτιαξα με ιδρώτα και πόνο και τα εκτιμώ και τα χαίρομαι. Από το 2027 θα μπορώ να κάνω τελείως ελεύθερα άλματα να κάνω πραγματικά ότι μου γουστάρει χωρίς να παίζεται κάτι από το σπίτι μου. Ονειρεύομαι αυτή την μέρα κάτι σαν μέρα ενηλικίωσης. Γι' αυτό θέλω να είμαστε υγιείς και δυνατοί. Διότι την πραγματική "τρέλα" δεν την έχουμε ζήσει ακόμη. Θέλω αυτήν την τρέλα με χορτασμένες όλες τις ανάγκες μου τις βασικές. Μια πλήρης μέρα. Όλη μου την ζωή ως τώρα δίνω εξετάσεις. Θέλω μια μέρα το πνεύμα εντελώς ελεύθερο. Γι' αυτό παλεύω. Κι αυτό νομίζω πως είναι το καλύτερο που μπορώ να προσφέρω.   Εδώ, απαλλαγμένη από κάθε τί τεχνητά αναγκαίο γνωρίζω το πραγματικά αναγκαίο και την πραγματική πολυτέλεια.   

Ευχαριστώ όσους ήρθαν να με δουν στην φυλακή μου κι όσους θα έρθουν και φέτος. Εύχομαι να μην πεθάνω φέτος. Φέτος να μην πεθάνει κανείς αγαπημένος μας. Κι εύχομαι να κάνουμε ωραίες βόλτες εξερεύνησης και συλλογής. Ώσπου να γίνει όλη η ζωή να μοιάζει σπίτι και βόλτα εξερεύνησης και συλλογής. 

Για τα έργα εύχομαι να είναι άξια διαχρονικά και ιαματικά. Να δοξαστούμε στην εποχή μας, εμείς από εμάς πρώτα από όλα. Να ζήσουμε με καλούς απογόνους.    

Για εσένα θέλω να με γαμήσεις και να θυμάμαι μόνο εσένα. 



αχάριστη κι αλήτισσα



ΝΑ ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΑΛΙΜΟΝΟ ΔΕΝ ΤΑ ΞΕΧΝΑΩ


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σιωπή