Πως θα μας φαινόταν αν ήμασταν στο 1500 τόσο μετά Αλάχ ή στο πόσες χιλιάδες άπειρο συν τόσο μετά Βούδα; Να γράφαμε στα γράμματά μας και στις συναλλαγές μας ημερομηνίες που να λέγανε μετά Βραχμάν και μετά δεν ξέρω κι εγώ τί. Μπομπ Μάρλευ και Μαραντόνα.
Γιατί δεν βρήκαν οι άνθωποι να συνενογιούνται με κάτι που θα άρεσε σε όλους. Να μετράνε από κάτι στον Ουρανό ή από τη Γη και τη Θάλασσα. Να μη φερόμαστε κι εμείς οι δυτικοί με τόση αγένεια σε τόσο κόσμο.
Κάτι μου λέει πως σύντομα, σε λίγους αιώνες, θα αλλάξει αυτό. Όμως πρέπει, δε νομίζετε, να αρχίσουμε να μετράμε λίγο έτσι. Εγώ πάντως τώρα μπαίνω στο 18 μετά Θείου. Και θέλω να μηδενίσω πάλι. Να μετράω από κάτι στη Θάλασσα την Γη και στον Ουρανό μαζί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή