Κάτι σαν θέωση είναι να ζήσεις το σμίξιμο του χτυπημένου από θεόβαρη καψούρα. Τον βλέπεις πως μελώνει η φωνή του από απόσταση και πως τρώει τη γλώσσσα του όταν σε βλέπει. Περπατά και τρώει τα μούτρα του στα σκαλιά. Ξεχνάει τα πράγματά του. Βλέπεις το φύλο του που τον πνίγει.
Και καθόλου εσύ να μην τον θες αρχίζεις και το σκέφτεσαι. Κι επειδή κι εκείνος σε σκέφτεται κάθε ώρα η σκέψη σου πάνω του που είναι πιο αδύναμη από την δική του κι άθελά σου παίρνει το φύλο σου.
Και λες, μεγάλο πράγμα να σου προσφέρει ο θεοβαρεμένος κάτι σαν θέωση. Μικρό πράγμα να του προσφέρεις κι εσύ το κορμί σου. Και ψάχνεις που είναι η καρδιά σου. Γιατί δεν θες κάτι σαν θέωση. Θες θέωση. Και θέωση είναι να είναι εκεί η καρδιά σου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή