Όταν γίνεται κάτι πολύ κακό σε ένα σημείο του κόσμου σε ένα άλλο σημείο γίνεται κάτι πολύ καλό. Αυτή είναι μια σκέψη νομοτέλειας για να μπορούμε να περπατάμε ανάμεσα στους άγγελους και τους διαβόλους αυτού του κόσμου. Ανάμεσα στις φρίκες και στα θαύματα. Και να συνεχίζουμε όσο πιο ισορροπημένα μπορούμε. Να προσπαθούμε να κάνουμε ότι μπορούμε. Να δίνουμε όταν παίρνουμε. Να κοπιάζουμε περισότερο όταν μας έρχονται δώρα. Να πονάμε όταν χαιρόμαστε και να χαιρόμαστε όταν πονάμε.