Μόλις μου τηλεφώνισε η αδερφή μου. Όχι για την γιορτή μου αυτό το ξέχασε. Με πήρε εμφανώς ταραγμένη και με ρώτησε αν έχω πρόβλημα που πουλάει το χωράφι. Και της απάντησα πως θα το ήθελα όπως έχω δηλώσει πως πουλάω από πέρσι ένα οικόπεδο για να πάρω αυτό που είναι μες το κτήμα μπυ και να κάνω και κάποια άλλα δικα μου πράγματα αλλά δεν το έχω και καψούρα να πέσω να πεθάνω αν δεν το πάρω. Της είπα πως αυτό που με απασχόλησε περισότερο ήταν η ιδέα να το συνδιάσω ως αντίδρασή της για της προάλες και μου είπε αμέσως καμία σχέση και πως μου είχε πει πως το πουλάει ( αλλά μου είχε πει πως το πουλάει σε εμένα όταν της είπα την πρόθεσή μου να το αγοράσω και έβαλα το πωλητήριο στο οικόπεδο μου και με αυτή την συνυσταμένη κι όχι ότι το πουλάει γενικώς. Κάτι που δεν ανέφερα γιατί δεν ήθελα να νιώσει επίθεση όπως προαισθάνθηκα στο απολογητικό της ύφος). Μου είπε πως της δημιουργησε πρόβλημα ο πατέρας μου που πήγε εκεί την ώρα που έφερε τους μεσίτες και τους έλεγε πως το χωράφι ανήκει στο κτήμα και δεν είναι για να πουληθεί σε ξένο και πως δεν έχει δικό του δρόμο(αυτό με τον δρόμο ισχύει χρειάζεται δικαστήριο) και τους αναστάτωσε και μου είπε πως φοβάται πως θα της δημιουργήσει πρόβλημα. Της είπα να μη φοβάται αφου είναι δικός της ο τίτλος. Της είπα πως εμένα η εμβάθυνσή μου είναι πως βρισκόμαστε πάλι στην μέση του τσακωμού τον γονιών μας και αυτό χαλάει την σχέση μας από το βόλεμα και την υπακοή στα δικά τους. Συμφώνισε με αυτό αλλά είπε ότι εμείς δεν απλά προσπαθούμε να επιβιώσουμε κι άρχισε να κατηγορεί τον πατέρα μου για παρτάλι και να λέει ότι δεν της είπε τίποτε η μάνα μου κι ότι απλά της είναι βραχνάς και ψυχοφθόρο το χωράφι αυτό και πως δεν της δίνει και τίποτε και απλά θέλει να το ξεφορτωθεί. Της είπα να ηρεμίσει και θα φροντίσω να ηρεμίσω τον Μπάμπη(που όντως έπεσε να πεθάνει) και θα την ξαναπάρω. Ήμουν ήρεμη και συγκαταβατική κι έδιχνα κατανόηση. Φαινόταν να μην έχει εμβαθύνει στο τραύμα και έδιχνε να ασπάζεται τυφλά τις κατηγορίες τις γνωστές της μητέρας προς τον πατέρα χωρίς να δίχνει προς αυτόν καμία κατανόηση και συγχώρεση παρά τρόμο και μίσος.
Μετά που κλείσαμε με έπισε το στομάχι μου. Και πάει προς το κεφάλι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή