ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΤΟ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙΣ

 

ΚΑΠΟΤΕ ΘΑ ΤΟ ΣΥΓΧΩΡΕΣΕΙΣ

Ξέρω πως

για να γράψει ο ποιητής κάτι γλυκό

έχει την πίκρα στο στόμα του.

 

Ξέρω πως

οι περισσότερες ρίζες είναι γλυκές

και τρώγονται.  

Και πως

τα περισσότερα λουλούδια δεν τρώγονται

, είναι θεόπικρα.

 

Κοιτώ το πολύχρωμο ρόδο.

Αγαπώ την παιδική αφέλεια.

 

Στα χέρια μου έχω ψωμί

, λάδι και ζάχαρη.

 

Δεν μπερδεύομαι.

Δε συγχέω.

Δε θα το κόψω.

 

Ότι γίνεται

κι ότι είναι να γίνει

είναι υπόθεσή μας.

 

…

 

Κάποτε θα το συγχωρέσεις.

Για την τόση του ομορφιά

που

σου οπλίζει το χέρι.