Σάββατο 7 Μαρτίου 2026

γραφω με ΑΙ

 

Ξυπνησα κατά τις 5: 00 με λιγμούς  και πόνους και μάλλον έχω χαλάσει και τους ώμους και εύχομαι να μην έχω χαλάσει τον αυχένα την πέμπτη έχω αγωνία να πω στο γιατρό δυσκολεύομαι να φροντίσω τον εαυτό μου και τα παιδιά η μικρή έχει φάει μεγάλο πακέτο γιατί εχασε τις βόλτες της ενώ ο ηρακλής δεν τον νοιάζει και πολύ και είναι πιο αυτόνόμως γιατί τον αφήνω και μόνο ότι με το ποδήλατο να κατεβαίνει στην πόλη και την μικρή βαριέται να την συνοδευει. η μικρή πήγε από μόνη της στη μάνα μου και της είπε να μείνει μαζί της και αυτή η τρελή απονη αυτή η τρελή άπονοι γυναίκα της είπε καταλεξει στο παιδάκι ότι ήταν χρόνια φυλακισμένη με τα δικά της παιδιά άκου τι είπε στο παιδάκι ότι ήταν χρόνια φυλακισμένη με τα δικά της παιδιά και θέλει να πηγαίνει κυπαρυσία και καλαμάτα στης φίλες της είναι τόσο τρελή και φοβική και καταθλιπτικη. για μένα ήταν φοβερη θετικη ανακαληψη στην ζωη μου ότι οι άνθρωποι και οι χώροι που δεν κάνουν για παιδιά δεν κάνουν ούτε για μένα και τα παιδιά δεν είναι ηλίθια να πάνε να σκοτωθούνε μπορείς να χαλαρώνεις κιόλας τέλος πάντων μπορείς να είσαι ωραία με τα παιδιά είναι ζωη δεν είναι κάγκελα τα παιδιά τι λέω από αυτές τις μαλακίες κ που ακούω με ενοχλεί πού δεν μπορώ να φροντίσω τον εαυτό μου και τα παιδιά και φτάνω σε αυτοκτονικές σκέψεις χωρίς να φτάσω βέβαια γιατί είναι τόσα μπροστά. ο μονός που με βοηθάει είναι ο πατέρας μου όσο μπορεί στα 80 του με το αμάξι του αρέσει να μας κάνει το σοφέρ και να πηγαίνει με τα παιδιά για ψώνια να μας φερνει ξυλα θεέ μου χρειαζομαι βοήθεια έχω βοηθήσει τόσους ανθρώπους κάνε κάτι για μένα έδωσα παραπάνω από όσα μπορώ κλαίω

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σιωπή