Παρασκευή 12 Σεπτεμβρίου 2025

-να του πεις από τον Δημήτρη-

 Δεν μπορώ να κλάψω. Εναλλάσομαι από νεύρα γαλήνη αρχή πανικού αναστεναγμοί. Όλα μαζί. Και μου έρχεται μαζί με μια χαζή διερώτηση αν έχεις πληγωθεί ή όχι που σου μίλησα έτσι χοντρά και τσουβαλιασμένα. Για ένα ειδικό θέμα. Που είναι πληγή σε κολόσπυρο. Για το που είναι αυτός ο πούστης ο άντρας μέσα σου και τί κάνει. Σε αυτόν αναφέρθηκα. Διότι δεν θα μίλαγα πότε έτσι σε μία γυναίκα. Γι' αυτό ενναλάσωμαι και θέλω να πάρω σε αγκαλιά και να κλάψω αλλά δεν μπορώ με αυτόν τον πούστη απέναντι. Που βγαίνω έξω και δεν βγαίνει ή που βγαίνει κι έρχεται με άλλους δέκα και με βρίσκει μόνο μου να τον περιμένω και με πλακώνει. Και τώρα κάπως πήγα να κλάψω που στο λέω γιατί ξέρω βαθιά πως θα πας να καθαρίσεις και χωρίς να μου πεις τίποτα.

ΓΑΜΩ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΟΙΚΟ ΣΟΥ ΤΟΝ ΠΑΡΘΕΝΟ 

    ΚΑΙ ΜΕ ΝΟΙΑΖΕΙ   Ο ΠΟΥΣΤΗΣ ΑΥΤΟΣ ΕΙΜΑΙ ΚΑΨΟΥΡΑ  ΤΡΕΛΗ ΚΑΨΟΥΡΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σιωπή