στου κορμιού σου τη διάσταση ..

 σήμερα το απόγευμα πήγα στο λιμανάκι του Πάππα εκεί που είναι η βίλα του γκάνκστερ του Τομ Πάππας και η ζουρλομαϊστρα του Φωτόπουλου και του Καλογερόπουλου. Και είδα φίλους που είχα καιρό να τους δω κι έδωσα το βιβλίο μου και στον Νίκο τον Καλόγερα που είχα ακούσει πως δεν είναι καλά αλλά εμένα μου φάνηκε μια χαρά και όμορφος και λαμπερός και ζωηρός. Του είπα και το τραγούδι και του άρεσε! 

Πραγματικά δεν έχω σταματήσει να το τραγουδάω από εχθές. Άμα το έλεγε η Ρίτα θα έκανε πάταγο σε όλη την Ελλάδα και την σκεφτόμουν την φωνή της όταν το έγραφα και σκεφτόμουν και τον Πανούση πως θα του άρεσε πολύ. Μ' αρέσει που έχω εξελιχθεί και δεν έχουν κλάψα τα τραγούδια μου όπως τα λαϊκά τα ζεϊμπέκικα που έγραφα μικρή και που τα έχω αποκηρύξει όλα για αυτόν τον λόγο της κλάψας και γενικά δεν μου αρέσουν τα ποιήματα που έχουν κλάψα και είναι λίγα αυτά που βρίσκω να μου αρέσουν πια για αυτόν τον λόγο. Θέλω ακόμη και τα μοιρολόγια να στέκονται ψηλά και να έχουν δύναμη ψυχής να μην είναι για σκέτη εκτόνωση του δράματος και τέτοια εσωτερική κατανάλωση. Δεν με ενδιαφέρει η απογοήτευση κανενός όσο καλοδιατυπωμένη κι αν είναι. Θέλω να βαράει βαθιά να βρίσκει ρίζα. Όταν καταγγέλλει να αντιπροτείνει. Να υμνείται η ομορφιά ακόμη και του νεκρού και του πεπερασμένου. Ο Έρωτας όμως μπορεί να στέκει μόνος του έτσι σκέτος χωρίς καμιάν μετάβαση. Γιατί τα έχει όλα μέσα του όλες τις μεταβάσεις όλα τα είδη του δράματος και τις αλύτρωτες λυτρώσεις. 

Το ευχαριστήθηκα αυτό το τραγούδι. Μου έδωσε δύναμη και νόημα να ξανα προσπαθήσω. Δεν ξέρω αν είναι όντως τόσο δυνατό όπως το νιώθω εγώ αν είχε πράγματι τόση δυναμική αυτή η στιγμή αλλά για εμένα είχε αυτό ακριβώς που βγήκε στο τραγούδι και δεν είναι καθόλου σαχλοτράγουδο αυτό είναι για μένα ένα από τα καλύτερά μου για να μην πω το καλύτερό μου. που έχω γράψει τόσο σοβαρά πράγματα κι αυτό ας δείχνει ελαφρύ εγώ το βάζω στα πιο σοβαρά μου. Και που μοιάζει με σάτιρα όμως δεν είναι. Είναι από τα πιο βαθιά μου το πιο βαθύ. Με έχει περάσει σε άλλη διάσταση. 

Γυρίζοντας από την βόλτα είδαμε το φεγγάρι στη έκληψη! Κι ένιωσα ανακούφιση που πρόλαβα να τα κάνω όλα πριν σκοτεινιάσει αυτό το φεγγάρι. Εσύ βέβαια με αυτά που γράφεις .. δεν ξέρω τί έχεις πάθει .. γιατί ασχολείσαι με μαλάκες; σου τελειώσανε οι ωραίοι; ή θα τους βάλεις μυαλό εσύ;