Ανέμελο κεφάλι

  

ΑΝΕΜΕΛΟ ΚΕΦΑΛΙ

Τα κύματα της σκέψης μου

Αφρός από το ανέμελο τραγούδι

Που μου' δωσεν η μοίρα μου

Γραμμένη εκεί στο χέρι

Που το κοιτώ με περιέργια 

Και μ' απορία λέγω

Πως αν εγώ που βασανίζομαι

Ολιμερής με σκέψεις

Και πόνους τόσους στην καρδιά

Για των ανθρώπων τα δυνά

Και για την Θεία Φύση

Που στέκομαι όταν μιρμύγκι δω

Και χώρο κάνω να βαδίσει

Πως να ' ναι τάχα κι άραγες

Οι υπόλλοιποι ανθρώποι

Που ανεμελιά δεν τύχανε

Και πως ζωή να αντέχουν

Δίχως αφρό και κύματα

Να πλένουν το κεφάλι τους

Της θάλασσας τα ποιήματα...