Τρίτη 14 Ιανουαρίου 2025

Στον δρόμο του ειρηνικού πολεμιστή

 

Το διάβασα μονορούφι. Άφησα 10 σελίδες. Έκλαψα πάλι πολύ. Ο ειρηνικός πολεμιστής είναι ένα βιβλίο από τα λίγα που κλαίω πολύ όταν το διαβάζω. Το βιβλίο που με κάνει να κλαίω πιο πολύ από όλα που έχω διαβάσει είναι το όταν η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει αλλά δεν το έχω κι έχω χρόνια να το διαβάσω και ίσως το ξαναπάρω αν κάποτε μου λείψει η θλίψη. Με τον πολεμιστή κλαίω αλλά και χαίρομαι και γελάω και γαληνεύω γιατί είναι σα να με ενώνει κάθε φορά με τον πολύ παλιό και πυρινικό εαυτό μου τον πρώτο που έφτιαξα το πρώτο μου και παντοτινό μονοπάτι. Όλα αυτά που είναι η βασική μου εκπαίδευση και η ζωής που με βοηθάει να σηκώνομαι και να ανταπεξέρχομαι. Να επιστρέφω στο εδώ και το τώρα στην ικανοποίηση και την ευτυχία στις πιο δύσκολες φάσεις. 



Έξω βρέχει και φυσάει. Χορευουν τα φυλλώματα και η θάλασσα είναι σχεδόν ακύμαντη επιφανιακά αλλά πολύ ζαρωμένη και σκούρα. Είναι πολύ ερωτεύσιμη έτσι. Βρίσκεται σε μιαν υπόκωφη αναστάτωση και συσπείρωση αναστατωμένη λες μόνο από πολύ κοντινές ανάσες. Κι ενώ ο ουρανός είναι κλειστός από πάνω παντού ως τα βουνά ο θαλάσσιος ορίζοντας συναντιέται με μπαμπάκια κι ανοίγει κι αντιφέγγει εκτυφλωτικά πάνω της από μέσα βαθιά. Έτσι σε φαίρνω κοντά μου και σε κοιτώ και νιώθω ευγνωμοσύνη και ικανοποίηση και ζωντάνια και έρωτα και παρηγοριά κι όλο το δέος και την απλότητα της αγάπης και της δύμαμης της που με τεντώνει κι όλο με τεντώνει και βρέχει κι ακούω τα νερά σα ζάχαρη στη στέγη. Σαν κάποιο ζευγάρι που χορεύει γύρω μου και φουρλίζεται ξαναμένα κι ανάλαφρα και λάμπει το χαμόγελό τους και τα μάτια τους κι όλο το κορμί τους ένας ευθυτενής καλπασμός σαν δεσμίδες πλεγμένης ευτυχίας κι ελευθερίας όπως δίνει ο ένας την φόρα κι ο άλλος την δύναμη και ανοίγονται στις διάφορες διαστάσεις. Νιώθω όπως σαν να έχω κάνει μόλις έρωτα με την αγάπη μου την πρώτη μου πιο ωραία φορά και πως βρίσκομαι έτσι σε μεγάλη αγαλιάση. Είναι η εικόνα σου εντελώς διάφανη. Ένα πνεύμα από την θάλασσα την βροχή τα βουνά και τον αέρα. Σα να μην ήξερα να θυμόμουν πως είναι τόσο ωραία χωρίς να φαίνεται ούτε καπνός ούτε φωτιά.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σιωπή