Αναγνώρισα το σώμα σου και το στόμα σου σε αυτό το καταραμένο εξώφυλλο και θύμωσα. Άρχισα να σκέφτομαι πόσοι σε αναγνώρισαν πόσα τσιμπούκια να έχεις κάνει. για το στάτους σου και τα βραβεία σου και ποιος να σε γαμΟύσε σε εκείνη την φωτογραφία. ευτυχώς αμύνθηκε ο εγκέφαλος μου με τα δικά μου γαμήσια και τσιμπούκια. Ευχαρίστησα τον Θεό που δεν κάναμε μαζί ποτέ τίποτα κι ένιωσα τυχερή γι' αυτό και το έβγαλα τελείως από το μυαλό μου. κι αυτό κι εσένα και προσπάθησα να με απασχολήσω με κάτι άλλο. να μην υπάρχεις. εντελώς λογικά. να περάσει καμιά βδομάδα να ηρεμήσω να είμαστε φίλοι. αν ήμαστε φίλοι θα μπορώ να σε θαυμάζω και τα τσιμπούκια και τα γαμήσία σου κι δεν θα τρέχει και τίποτΕ αν τύχει να ξεκαυλώσουμε και καμιά φορά μαζί. Μια φορά επιβάλλεται με τον καλό τον φίλο. για να φεύγει κι αυτή η διερώτηση και σε βάθος να γνωριστείς νΑ ξέρεις πως αν ήταν σεξ θα είναΙ όντως φίλος. Μα αν ήταν από κάποιον έρωτας πως να είναι σκέτο φίλος να θαυμάζει και τις κατακτήσεις σου. Κατάλαβες. Πρέπει όπως και να έχει να γνωριστείς με τον άλλο. άσχετα που εμείς δεν είμαστε τίποτα από δική σου επιλογή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή