Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

Ανταλάζονταςθλίψεις




θα μπορούσα να ζώ
Μεταετοιμάζοντας τον αιώνιο
Ερχομό σου. 

Κέντρο` άφησέ με
Δαρβίνικα αυγατίζω το χώμα
Μεγαλώνω τη λεμονιά που βαστά τη πλαγιά

Τα πουλιά μας κοροηδεύουν
Χτυπούν το τζάμι ξημέρωμα
Να βγούμε να ελέγξουμε τα πετρώματα
Πριν πάμε στα ζώα που μας ταϊζουν μέρες πολέμου

Έβρεχε στον Ισημερινό 
Λησμονιμένες μέρες μέχρι που τώρα
Χαράζει στο Νοτιά ξέφωτο

Του Αγίου αύριο...
Η καμπάνα λυσομανά σβύνοντας το
Παιδικό μουσικό κουτί του
Καρουζέλ το Άλογο το γητεύουμε`  
Εννοήται. Εν κινήση. Νοκ άουτ
Μετρώ ως το εκατό

Έκτακτο Μεταιωρολογικό δελτίο
Απαλή φωνή. Καθαρό αίμα δυνατό




(fotoart Frida Carhlo)

3 σχόλια:

ector είπε...

Αφού βούτηξες στο αίμα την τελευταία φράση ένας μεσημβρινός μετακινήθηκε όργωσαν φωτιές το μέτωπο απέναντι βουνού σαν αστραπές, βρυχήθηκε η γάτα επειδή το γάλα της χύθηκε και λέρωσε τη μαύρη γούνα της.Μια λεύκα ράγισε εγκάρσια.

ector είπε...

Αφού βούτηξες στο αίμα την τελευταία φράση ένας μεσημβρινός μετακινήθηκε όργωσαν φωτιές το μέτωπο απέναντι βουνού σαν αστραπές, βρυχήθηκε η γάτα επειδή το γάλα της χύθηκε και λέρωσε τη μαύρη γούνα της.Μια λεύκα ράγισε εγκάρσια.

ector είπε...

Του Αγίου αγίου αύριο αύριο