Δευτέρα, 6 Φεβρουαρίου 2012

Κι αν θα έκανα μια ερώτηση αυτή θα ήταν τι να ρωτήσω





Ήθε και πιάστηκα απ' το σύννεφό
Η τρύπα του καδράρει μου τη γεύση
που νιώθεται σα στέψη
νύμφευσις με παρθένο

Ιχνηλατώ τον πλού

Απ' τα ηλεκτροφόρα σήματα
Κάποιας ζωής σε φάση
Όπως χαϊδεύει η πάχνη`
Μαγνάδι από τροχιές


Αιθέρα το τρυγώ τελείως συμπαγές


(fotoart Gustave Moreau)

2 σχόλια:

spitha είπε...

παντα θα σου ευχομαι καλον δρομο να εχεις στη μαγικη σου και δυσκολη αποστολη.
ο κεραυνος μου, μαζι σου.
μου αρεσε το ποιημα σου.

ector είπε...

εκεί που αρπίζει ένας ρυθμός
ώρα να γειάνει ένας καημός

αστραπή μέσα σε σύννεφο
φτερούγες αετού οργώνουν ύψη

με το χέρι σου τύλιξες τα ανείπωτα μέσα απ την αφή σου (απτόμενα μέτρα σβενύμενα μέτρα)ηλέκτρισαν φωνή

μυστική έκρηξη ονείρου μέλος στα χείλη