Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2012

ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ ΔΟΜΗΣ - Le Jeu de construction




Ο Άνδρας δραπετεύει, το άλογο του πέφτει,
Η πόρτα δεν μπορεί ν' ανοίξει, τό πουλί
Σιγά ~ τον τάφο του σιγά γι' ανοίχτε! Ξέφτι η
Σιωπή το κάνει να πεθαίνει, να λαλεί

Αλλού. Σ' ένα κλαδί μια πεταλούδα αγρικά
Μέ επιμονή τα λόγια του χειμώνα, κι η
Καρδιά της είν' βαριά, μα το κλαδί απο πίκα
Διπλώθηκε σάν το σκουλίκι παρακεί.

Γιατί θρηνεί το ξεραμένο το άνθος πάλι
Κι οι πασχαλιές γιατί κι αυτές ξανά θρηνούν ;
Γιατί να κλαίνε τα κεχριμπαρένια ρόδα ;

Γιατί να κλαίει η σκέψη που ολοτρύφερη ευώδα ;
Πως ψάχνουμε στο άνθος 'κείνο, που δεν θάλλει,
    Αφού τα κέρδη πιά εδώ δέν μας κινούν ;

-- Τί τί, και τί γιατί και πώς ;
    Γι' αυτό, γι' αυτό, μα και γι' αυτό ακριβώς.


Πωλ Ελυάρ


(fotoart Van Gogh)

Δεν υπάρχουν σχόλια: