Δευτέρα, 23 Ιανουαρίου 2012

Η κατρακύλα




Κι έτρεξε, να χτίσει τοίχους
Ψηλά, παράθυρα με διπλά και τριπλά τζάμια
Να μην ακούγεται,
Το σιδερένιο σύρσιμο
Η κατρακύλα
Απ' το ξεθεμελίωμα του.
Έφτιαξε τοίχους, γύρω απ' τα μπάζα του
Να τα στεγάσει
Μη τα δει το αστέρι του
Μη κι ακούσουν τα πνεύματα
Το ξεθεμελίωμα του.
Τι τοίχους δηλαδή, απ' τη βιασύνη του,
Τεντόπανα έστησε για προβολές
Στα πέντε σημεία των οριζόντων.
Και μέσα του,
Μ' αυτά τα μπάζα αρχίνισε
Να χτίζει τον Λαβύρινθο.
Κάπως, βρε παιδί μου
Να επιβεβαιωθεί ο ήρωας του.


(Fotoart Γ. Γαϊτης /Η μουσική)

6 σχόλια:

spitha είπε...

νιωθω λυπη για τον ηρωα σου και τον ευθραυστο ηρωα του. ομως εχει τη δυναμη εστω να προστατεψει τα ξεθεμελιωμενα μπαζα του, κι εστω εχει τη δυναμη τα τειχη ντουβαρια να γινουν σεντονια προβολων,
μονο να μην κρυωνει εκει μεσα, ας στησει και μια φωτια καπου στη μεση να φωτιζει τις προβολες και να ζεσταινει.
αλλα λαβυρυνθο; ακομη νιωθω θλιψη για τον μοναχικο σου ηρωα, κι ας ειναι Ηρωας που βρισκει τοση δυναμη να συμμαζεψει και να προστατεψει.

spitha είπε...

να μην μπει μεσ στον λαβυρισθο, ας τον χτισει αλλα να μην νιωθει οτι χρειαζεται να μπει. τουλαχιστον οχι μονος του.
αντε, στεναχωρηθηκα τωρα...

pandiony είπε...

μη στεναχωριέσαι, ναό θα φτιάξει στο τέλος, γι' αυτό το σκέφτεται και πειραματίζεται βάση του συναισθηματισμού του..για να έχει ψυχή αυτό το σπιτικό!

spitha είπε...

ενταξει :) καλο ταξιδι τοτε, να προσεχεις τις μυτερες πετρουλες.

ector είπε...

Στροβιλώδης λαβύρινθος με πανιά.Σκούντα τη σκούνα να πετάξει μέσα και πάνω από κύματα.Δαίδαλα σχήματα Ικάριοι άθλοι.

Καλά μπορεί να πέφτω και έξω.Ναι έξω πέφτω.

pandiony είπε...

;)
μέσα είσαι!