Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011

αιθέρια γεύση





Ενώ ο Ερμής πέταγε, η φίλη σας συνέχιζε να ψάχνει τον συνδυασμό που εφάπτεται, ξεμουδιάζει τα αισθητήρια και κινεί τη ροή στο αρχέτυπο σχήμα. Σχήμα που ξεκλειδώνει τις όποιες νοητικές διαστάσεις.
Είχε αφήσει καταμέρους τις αναλύσεις ανεβάζοντας τέρμα τον διακόπτη του αφουγκρασμού.
Εκείνο το πρωί κατέβηκε στο στέκι της νομικής σχολής. Έβαλε τον χαρτοφύλακα με τα ποιήματα στο τραπέζι, σκαρφάλωσε και κάθισε πάνω του. Προσπάθησε για λίγο να εναρμονιστεί με τον χώρο καθώς συλλάμβανε βλέμματα που την κοιτούσαν ως κάτι το αξιοπερίεργο. Ήταν η ευκαιρία για να ξεκινήσει την απαγγελία. Κινήσεις του σώματος, εναλλαγές στη φωνή, από ρευστή σε στέρεα, θερμή ή ψυχρή, οι ταχύτητες που έδειχναν την διαφορά σε δρόμους και τοπία. Παύσεις αυτονόησης ζωγράφιζαν σκιές. Κόκκινο φως στο αρνητικό της φωτογραφίας του χάους. Κι άλλα χρώματα από παιδική σχιζοφρένια. Ποιήματα αισθαντικά μάταια όπως η εξίσωση της γένεσης και του θανάτου.
Είχε απορροφηθεί στην ατμόσφαιρα, σ' αυτό το χέρι(;) μεσα της...
Αεικίνητο σχήμα που παίρνει μορφή, μαύρο καπελάκι μαλλί, κοτσιδάκια, οστά λυγερά, μακό ψαροκόκαλο στέρνο. Παντελόνα φαρδιά,  νεοάγριο τρένο. Η φιγούρα του "αριστοκρατική", παίρνει τα δάκτυλα απ' το βρακί, τα φέρνει στο στόμα και λέει: μμμ! αιθέρια γεύση... 

(foto by net/ janis joplin)

4 σχόλια:

spitha είπε...

το "πανδιονυ εποιη" τι το 'θελες; ψωναρα!
και γαμω τα κειμενα.

pandiony είπε...

κοίτα, η πλάκα έχει κι αυτή επίπεδο και πνεύμα και όρια και δυσκολία και πόνο έχει. λοιπόν, θα ήθελα οι άνθρωποί μου να στέκονται και να φέρονται ανάλογα.. το σχόλιό σου αυτό μου δείχνει έναν άνθρωπο που, ούτε κατάλαβε οτι καταθέτω την ψυχή μου κι εδώ μέσα γυμνάζοντάς την σκληρά. αλλά και χωρίς να συλλαμβάνει την ευλάβια στην λέξη ΕΠΟΙΗ κάνει χαζολογίστικη κριτική.
το ΕΠΟΙΗ δεν γράφεται ΕΠΟΙΗΣΕ απο σεβασμό στην λέξη ποίηση. κλασικά ακόμη και οι καλύτεροι ποιητές, π.χ. οι γλύπτες της τελειώτητας, εξύψωναν την τέχνη τους με αυτόν τον τρόπο. πόσο μάλλον σήμερα. γι' αυτό σε παρακαλώ μην ξεφτιλίζεις αυτη την αξία που προσπαθώ να αναβιώσω.
σε κάλυψα?
δεν λέω οτι το έκανες με κακή διάθεση.. αλλά μου γάμησες το σπίτι και η σωστή "μαφία" τώρα σε έχει σκοτώσει.

spitha είπε...

...το εποιη χρησιμοποιουνταν για εναν και μοναδικο λογο. οτι το εργο -ηταν τοσο τελειο που- συνεχιζε στο απειρο χρονικα. Αν θεωρεις οτι το κειμενο αυτο -οσο καλο κι αν ειναι- ειναι χωρικα και χρονικα αδεσμευτο -οπως ειχε συμβει στον παρθενωνα και τα περιξ ενα πραγμα- εμενα μου φαινεται α) αλαζονικο και β) οτι υποτιμας την εξελιξη του κι εσενα ως ατομο.
...το οτι εισαι τοσο αυστηρη ειναι παγιδα.
...μου θυμιζεις μια φορα που σε ειχαν επιπληξει για ενα σχολιο που ειχες κανει.
...σκεψου οτι καποιοι ανθρωποι που σε αγαπανε σε θελουν περισσοτερο ελευθερη κι οτι με αυτη τη ξυλινη γλωσσα που μου απαντας μου φερνεις ακαταστατη ταχυπαλμια και ταση για εμετο.
...δεν σου γαμησα το σπιτι, μπηκα μεσα κρατωντας ενα λουλουδι και πειραζοντας σε αλλα εσυ,ενω καποτε ερεθιζοσουν πνευματικα με σχολια που δεν ακολουθουσαν την πεπατημενη, σημερα με απειλησες οτι "μια"..."σωστη"...μαφια, με σκοτωσε.
ευτυχως ποτε δεν ακολουθησα κανενος τη μαφια.
ευχομαι να μην ξαναοργιστεις ποτε σου.

pandiony είπε...

με τη "μαφία" εννοώ το αίσθημα δικαιοσύνης.
άλλος είναι ο προφορικός λόγος κι άλλος ο γραπτός.
σε παρακαλώ όταν μου γράφεις να είναι ξεκάθαρο το ύφος και η διάθεση.
σου εξήγησα πως αντιλαμβάνομαι εγώ το ΕΠΟΙΗ.
εσύ δλδ θα ερεθιζόσουν πνευματικά με αυτό το σχόλιο?
ναι, μάλλον είναι πολύ σοβαρή η καταστασή μου..