Παρασκευή, 6 Μαΐου 2011

ΠΕΡΙ ΣΤΕΡΕΩΝ




Με την ηχώ του σφυριού που καρφώνει τα μικροπράγματα 
της προονειρικής αγρύπνιας μας
Το στύλο κατάμεσα του αλωνιού 

και τα μεταφέρει σε παιδικές φωνές του μύλου
Με μια ηχώ μαρμαρυγής
βύθισης κι ανύψωσης ειδώλου
Που διόλου μυστικά αποσαφηνίζεται
Εξατμίζεται σε συννεφιά πεδία όπου
Διαγράφουν ηλιαχτίδες τον τρεχούμενο κώδικα
μιας αρμονίας ασύλληπτα αισθαντικής
Εκεί που η άπνοια κρύβεται
σε μια τέλεια πτύχωση επιτηδευτή
στον αέρινο βηματισμό του ταξιδευτή



στον Α Εμπειρίκο

5 σχόλια:

spitha είπε...

και;!

Κώστας Σφενδουράκης είπε...

όλα όμορφα! συνέχισε... :)

spitha είπε...

ονειρο, μοιαζει σαν μετα απο καταιγιδα, μυριζω την χορτατη γη και νιωθω τη διαυγεια ενα μικρο μικρο μικρο χρονο πριν να χαθει η εικονα στα βαθη του υπνου.
θελει να μπω κι αλλο ομως. υπαρχουν κι αλλα πολλα απο πισω, το νιωθω.

salvador είπε...

δεν θυμάμαι τίποτα που θα μου πεις

salvador είπε...

κρίμα σε αυτους που θα ανακαλύψουν το blogging το 2011
η αρχή έγινε με το τρανζίστορ, αλλα πάει καιρός