Πέμπτη, 27 Ιανουαρίου 2011

στην ίδια γειτονιά


όπως καθόμαστε τώρα 
σε μιαν ετεροχρονισμένη στιγμή 
πίσω από τον υπολογιστή 
είμαστε μιας διαστρεμμένης ψυχής τα ενδότερα μείγματα 

πραγματικά μπηγμένοι σα μνήματα κι αληθινά φαντάσματα
άτακτα κοσμογυρισμένα

-τώρα βρήκα εσένα κι εμένα-

με τα λέπια στα φτερά και το μάτι το ένα
στο κούτελο
που τέλος δεν έχει

να κυκλοφορώ επηρεασμό την εκτύπωση
ως το χώμα που έφαγα για να μεγαλώσω

-το άστρο σου να αλώσω-

Α πως θέλω να μέναμε 
στην ίδια γειτονιά


(art Λύσιππος /αποξυόμενος)

5 σχόλια:

spitha είπε...

μπηκες στην φουσκα χωρις να την σπασεις..!

salvador είπε...

Andaman Islands μέσω Παγκρατίου
στο επανειδείν

pandiony είπε...

σπιθα χάρης εσένα τα κατάφερα..

pandiony είπε...

salvador, την αρχαία πάλη λές εε

spitha είπε...

άου...