Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2009

γ..έλα μου.

(ή Υποσυνειδήτου Μονόλογος)

Πόρτες.

Περιττές οι λέξεις συναθροίζουσες σπαταλούνται σε παρενθέσεις.
Τις ευθείες να αντέξεις που ίπτανται.

Γύρνα τον δίσκο και πες μου πάλι αυτό που σαρώνει τα χείλη σου όμορφα σαν την ηρεμία της σπηλιάς-φωλιάς σου, παντού παρεμβάλλεσαι.

Σπαρτά φυτρώνουν αγάλματα από πέτρες, δυνατό σαν θερμανθούν τηλεκινόνται οι πυρήνες τους, τραγουδούν, θορυβούν, θρύλους , θαύματα θεϊκής θωπείας, για μια αγκαλιά.

Κλασματάκι, διχοτομημένο σύννεφο από θρυμματισμένο γυαλί, γέλα μου!

Ίσια ιστία, κοράλλι, κανάλι, ωκεανός, οιωνός.
Αποχή, ακοή, αφή, γεμάτο φιλί.
Ποτήρι, μπουκάλι, φιάλη, σταθμός, στάθμη, οφθαλμός, άγνωστη γη, τυφλή, βουτιά στα σκληρά, ανάλαφρα σαν αφρός, σαν γελαστή στροφή.
Πλέω, ντελίριο, μυστήριο.
Σκέψη, σκοπός, στιγμή, στίγμα, σώμα, μυς.

Είναι η μοιραία αίσθηση, να υπερκύπτω σαν συνέχεια του μυ σου, κινήσου.
Απλώσου , κυλίσου, στον κύκλο σου, εισοδοδρομίσου.

Το παραπάνω παραπονείται.
Βρίσκω, χάνω, στόματα σε στρώματα, πατώματα.
Φεύγεις? Μείνε στο εδώ, το ιστίο κινώ, κόκκινα αστέρια, πυροτεχνήματα.

Για όσους βρέθηκαν έξω από το σπίτι, για χατίρι ενός ονείρου, από το υπερπέραν, αν ακούς, μουσική. Από τα πλάσματα του απέναντι αστερισμού, με προφανή έλλειψη ταμπού, όταν ο χρόνος χάνεται στην σχισμή του χύμα.
Κανάτες με μύδια σε μπαρ γαλλικό, λυκόφως γλυκό. Σάρλοτ, στη Σελήνη μιλώ τα βράδια που ξυπνάν παραισθήσεις, απ’ το πιρσινγκ του παρελθόντος.

Λατρεύω τον τρόπο που με καλείς, όλους τους μορφασμούς που θες να μου πεις.
Αυτό που δεν έχει λέξεις, να το αντέξεις.

Ξεσηκωτικό ακούγεται και τρώγεται με απεριτίφ της στιγμής. Ένα μικρό μαγικό δείγμα, ξωτικό απομακρυσμένων πηγών.

Άνθρωποι, εικόνες, αισθήσεις, έρχονται να συνθέσουν αντιθέσεις, διαστημικές διασκεδάσεις, σαν φτάσεις στην κορυφή, καρποί πέφτουν, ολάλμυρα κύματα.

Σαν φως, σαφώς μας φιλά οπισθοφύλακας θάνατος τελευταίος.

Αέναη γραφή, πέταγμα. Σύνοψη-υπερδιέγερση.
Τα δόντια, τα χρόνια, ζεστά χιόνια, τυχερή γοητεία, μετάξι η αγάπη.

(αφιερώνεται, στον Aurelien, την Fanny, τον Mix, την Σαρλοτ, τον Dam Tam, τους Monty Picon, την Bretagne και.. την Φαίδρα Φις)

(foto by me/ποδήλατα)

25 σχόλια:

Φαιδρα Φις είπε...

ευχαριστώ πολύ
ιδίως για τα αποσιωπητικά
που με...προλογίζουν

μου αρέσει η αίσθηση
που αποπνέει
αλλά θα σου πω την αλήθεια
θέλει ακόμη πολλή δουλειά

σαν πρώτο υλικό ακατέργαστο
είναι φανταστικό!

αλλά δώσε του λίγη σημασία
βρε αχάριστο αερικό του ωκεανού...

εσύ έχεις το μυαλό σου στη σκορδόπιστη και όχι στην ποίηση

Φαιδρα Φις είπε...

σου το συγχωρώ μόνο γι'απόψε
επειδή διανύεις τη μεταβατική περίοδο από τις οξυγονούχες γαλλικές υπαίθρους εις το
γνωστό αποπνικτικό καυσαέριο
και νέφος της πρωτευούσης...

Φαιδρα Φις είπε...

είναι και το τζετ λανγκ

αν συμπληρώσεις και συ
δυο τρία άλλοθι επιπλέον
είμαστε εντάξει

Φαιδρα Φις είπε...

είναι όμως πολύ όμορφο
το κείμενο

μην το χαραμίσεις
για το σκορδοστούπι της
σκορδόπιστης

να πάει υπέρ βωμών των σκόρδων
και των κρεμμυδιών

σε παρακαλώ

Φαιδρα Φις είπε...

φιλακι
φυλακη
φυλακι
φυλλακι
φιλαράκι

pandiony είπε...

αλλα πες μου λατρεμένη, πότε τελιώνουν τα πάρτυ να συγκεντρωθώ..

pandiony είπε...

πρώτο άλλοθι, ΕΡΑΤΩ, δεύτερο η αγάπη μου για τα προτόγονα, και τελευταίον η μέθη μου για τη ζωή..
τρίτων, θα προσπαθήσω, όταν δεν θα έχω δόντια μα λέξεις για γραφή μόνον...
απαράδεκτη, ακαταδεκτη μαθήσεος μέχρι την χαραυγη..
φιλια μαγικά

pandiony είπε...

αυτό τώρα είναι ψυχαναλυτική προσέγγιση????????

pandiony είπε...

είναι πολύ συμπτηγμένο,
ποιός???????????

pandiony είπε...

εμείς!
ναι, είναι αυτό, ολοκληρωμένο, έτσι γράφτικε , για να παραμίνει σε κύκλους φαντασίας και να προοιονίζει εξελήξεις μυθικές..

ΟΤΙ ΘΕΣ

pandiony είπε...

ένα κλειδί είναι, που προυποθέτει!!!!!!!!!!!!!!!

Tonia είπε...

προυποθετει....!!!!!!..

ξεκλείδωμα


Καλημέρα Pandiony

pandiony είπε...

καλημερα Τόνια,
πως είσαι?

ΣΟΦΙΑ ΣΤΡΕΖΟΥ είπε...

Ανοίγεις την πόρτα στις λέξεις
τα βράδυα που φεύγουν
μια - μιά ακουμπούν
στους βυθούς των γραμμών
"ίπτανται" αναπόφευκτα
στο κενό ωκεάνιων φαραγγιών
αναπότρεπτα κυκλώνουν μυστηριακά
χέρια που διψούν
για μια αγκαλιά
και θολώνουν ραγισμένα γιαλά
από νοτισμένες ανάσες
στη στεριά
που ακόμα δεν πατήσαμε
άγνωστοι μεταξύ αγνώστων
παραμορφομένοι
μπρος σε παραμορφοτικό κομμάτι
είδωλα που γεννούν νέα είδωλα
στην αντανάκλαση του καθρέφτη
που σ' άλλους καιρούς
θα είχε κομματιαστεί
από την αγωνία
μιας συνεύρεσης τυπικής
απρόσεκτης
από ζεστό φιλί
που δεν τόλμησε να δοθεί τότε
από εγωισμό
αν και πίστεψα πως μπορεί
ότι περίμενα να γίνει αλήθεια.
Ότι έταζες
σε σε μπουκάλι το φύλαγες
μακρινός μελλοντικός αποδέκτης
δεν ήμουν εγώ
στον τόπο συνάντησης
με τα κύματα
λιμνοθάλασσα ακολουθούσα
για να φτάσω
κι ας γινόμουν καπνός
σύννεφο που σκόρπιζε στον αέρα.
Σούχα πει, "έτσι είμαι εγώ"
ξυπνάω κι ονειρεύομαι
σ' όποια Γη
μπορεί να ξεδιψάσει την πλάνη μου
χωρίς αποσκευές
λιθάρια μόνον κουβαλώ
μαξιλάρια τα ονομάζω
και με τα δόντια
σκαλίζω φράσεις στους βράχους.
Σε άλλη εποχή
θα βρεθούν άλλοι
να διαβάσουν ότι έγραψα
σε μια έκρηξη
συμπαντικής επαναφοράς μου
και θα πιαστούν κι αυτοί
στα δίχτυα
οπτικοακουστικής αυταπάτης.

Καλό απόγευμα. Μου αρέσει που διαβάζεις πέρα από τις λέξεις.

jacki είπε...

:)
Πολύ όμορφο.. Σαν φως.. σαφώς... :)
Καλημέρα.

Ανώνυμος είπε...

Kαλημέρα Pandiony!
τανζανίτης ατόφιος είσαι!!!

μόνη και διαρκείας ευχή σε μεταξωτό μαντήλι: ΚΑΛΑ ΝΑΣΑI!

filos ton Maasai

pandiony είπε...

Σοφία, κάθε φορά που σε βλέπω στον χείμαρο είναι λές και κερδίζω το βραβείο νομπελ!!!!!!!
σ'ευχαριστώ, του δίνεις αξία .

Τζάκη, πιάσε ένα τζακ για το πρωινο χανγκ οβερ. καλά είσαι?
σε φιλώ.

φίλε των μαασάι το έυχομαι κι εγώ γιατι το σώμα μου είναι στα όρια του!
χαίρομαι που περνάς, με γεμίζεις δύναμη.. φιλια

Aura είπε...

....


????



:) :)

Φαιδρα Φις είπε...

γράψε στείλε μήνυμα μέιλ
ό,τι να'ναι γιατί ανησυχώ

σε παρακαλώ μην το αμελήσεις

είσαι καλύτερα?

Ανώνυμος είπε...

ΣΕ ΕΙΔΑ ΑΠΟΨΕ ΣΕ ΖΗΛΕΨΑ!ΤΗΝ ΕΥΘΥΤΜΙΑ ΣΟΥ ΤΗΝ ΕΥΩΧΕΙΑ ΣΟΥ. ΣΑΝ ΚΑΤΙ ΑΛΗΤΕΣ ΚΟΜΗΤΕΣ ΜΟΥ ΦΑΝΗΚΕΣ.ΑΕΝΑΟΥΣ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΕΣ ΔΙΧΩΣ ΣΤΑΣΗ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΑΣΗ Η ΣΤΑΣΗ ΓΙ'ΑΥΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ , ΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ.
ΧΑΡΙΚΛΗΣ

pandiony είπε...

καλως ήλθες στον χείμαρο, σε περίμενα..
ίσως εσύ, ποιητή της δικής μας γης, να με ενώσεις μαζί της!
συταξιδιώτες είμαστε τόσα χρόνια.
να περνάς.
όνειρο γλυκό για απόψε

Ανώνυμος είπε...

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΜΕΣ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΚΑΝΑΛΙ ΕΝΑ ΓΕΙΑ ΙΣΩΣ ΦΤΑΝΕΙ ΜΙΑ ΚΑΡΔΙΑ ΝΑ ΖΕΣΤΑΝΕΙ
ΧΑΡΙΚΛΗΣ

pandiony είπε...

Χαρίκλη, τώρα ξεκινάω, κατεβαίνω στον Βέργο, έλα να πιούμε το καλύτερο του κόσμου κρασί..!!!!
πάωωω

Ανώνυμος είπε...

ΧΑΡΙΚΛΗΣ
ΠΕΡΙΚΛΗΣ
ΦΙΛΟΚΛΗΣ
ΤΗΛΕΚΛΗΣ
χαρικλήήήήήήήήήήςςςςςςςςς

pandiony είπε...

να που έφτασε ο καιρός να μορφώσω αυτό το παιδί μου..
πολύ σοβαρή υπόθεση!