θυμός και λύπη έρωτά μου μα σ΄αγαπώ και για αυτήν την ανωμαλία του χαρακτήρα σου που το είπες κομψά παράτολμο να το πούμε κι οριακά θυσιαστικό που μου δημιουργεί απέραντο θυμό και λύπη

 

Η τεράστια λύπη μου και ο τεράστιος θυμός μου δημιουργούν μια απόκοσμη ισορροπία, ένα άπειρο μηδέν εν τρικυμία εσωτερική. Το μυαλό μου δεν χωράει. Το μυαλό μου ανοίγει και ξεχειλίζει από παντού σαν να είναι ένα σημείο όπου το πέρασμα του ουράνιου ποταμού.

Οι πληγές είναι σημεία μνήμης, λένε. Κι εσύ τώρα είσαι πιο κοντά στην αλήθεια από ποτέ. Πιο κοντά στην αυτογνωσία. Πιο κοντά στην αληθινή ζωή και την θέαση ολόκληρου του κόσμου. 

Η καρδιά μου δεν χωράει. Η καρδιά μου ανοίγει και ξεχειλίζει από παντού σαν να είναι ένα σημείο όπου το πέρασμα του ουράνιου ποταμού.