καθρέφτη μου

 διάβασα την συνέντευξη με προσοχή. όπου χρησιμοποιείς πληθυντικό ή δεύτερο ενικό μιλάς αρνητικά. είναι μια φάση που οδηγεί στον οπαδισμό αυτή για να μην πω κοπαδισμό. δεν μπορεί κανείς να ανεβεί υποτιμώντας άλλους ή κοιτώντας τα χαμηλά των άλλων. μπορείς να τους σηκώσεις; και πως. αυτές είναι οι ερωτήσεις. όταν εντοπίζεται κάποιο πρόβλημα ακολουθεί αιτίαση και πρόταση, αλλιώς άστο γιατί σκέτο δεν δείχνει ενδιαφέρον για το πρόβλημα και το να το αντιπαραθέτεις σκέτο είναι ένα κοντράστ που δεν θα σε εξελίξει μάλλον θα σε χαζέψει φάση μαρκετίστικο τερτίπι. προσοχή στο κάδρο λοιπόν. ωραία που πας να αποκαταστήσεις μια λέξη την λέξη αστός αλλά μαλακία που για να το κάνεις χαλάς μια άλλη την λέξη επαρχιώτης, αποτέλεσμα συν πλην μηδέν και μείον. τα παίρνεις από δω και τα πας από εκεί, τίποτα, ανισορροπία, τσάμπα χασούρα και οπαδισμός. Εντάξει, μιλάς ωραία ελληνικά αλλά τι είπες, είπες κάτι; σε ποιο σημείο άνοιξες; σε ποιο έκανες σημείο έκανες το κάλεσμα για τον αναγνώστη; σε ποιο ήρθες κοντά του; σε εκείνο που δείχνεις τους μαλάκες; ή σε εκείνο που λες τί ωραία που είμαι εγώ; ωραίο είσαι λιονταράκι μα φαίνεται και πως σου λείπει αγάπη. μπράβο για την ιδέα και την προσπάθεια με τις λέξεις και την λέξη άστυ, όμως κακός τρόπος εύκολος έως δημοσιογραφίστικος. το φωνάζω χρόνια, δεν λέμε κάτι και δεν προχωράμε με κατηγορητικό κοντραστ. πρέπει να κοιτάμε εκεί που θέλουμε να πάμε. όπως τραβάω τώρα κι εγώ με το καλό χέρι το πονεμένο να ανοίξει. το καλό τραβάει το κακό δεν κάθομαι να κοιτάω το κακό για να λέω τι καλό που είναι το καλό. στην τελευταία παράγραφο παίζει βάλτωμα στο μεταμοντέρνο και πήδα μόνος σου. από τεμπελιά είναι αυτό ή από φόβο; καλοπλασαρισμένη αδιαφορία θα έλεγα διότι αν σε νοιάζει ο άλλος κι ενδιαφέρεσαι του λες μια κουβέντα, την κουβέντα σου κι αν θέλει την κρατάει αυτός αυτή είναι η ελευθερία του στο αν θα την κρατήσει κι αν θα την ακούσει αρχικά. δώστου κάτι, το τσιγκουνεύεσαι ή δεν το έχεις; κάνε τον Πιλάτο κι εσύ. κάνε και τον γιόγκι. ανέβηκες στο βήμα πήρες την θέση αλλά τι θέση πήρες; τί είπες; είπες κάτι; ότι ο κόσμος είναι για κλάματα και οι άνθρωποι της επαρχίας για πέταμα; τρώγε από τη βιομηχανία και θριντι πρίντινγκ μιτ εσύ τότε, μη ξαναπάρεις τίποτα από χέρια επαρχιώτη. βάρα πήξιμο εσύ να βαράω αρέωση εγώ να μισώ την πόλη να μισείς το χωριό να πάμε καλά..