πάει πάνω από μήνας που ήρθε εδώ ένα σκύλΙ ράτσας πανέμορφο σα ζωγραφιστό με κολάρο και τοΥ βάζω νερό και φαγητό και του μιλώ ωραία. Μα δεν πλησιάζει μόνο στην βόλτα ήρθε εκεί που χάιδευα τον Τζίμι και το χάιδεψα στο κεφάλι δύο φορές. Μόνο στην ανοιχτωσιά εκεί μα μέσα στην καλοκαιρινή κουζίνα που βάζω το φαγητό δεν μπαίνει όταν είμαι εγώ και γλυκά που του μιλώ περιμένει να φύγω για να φάει. ΡΈ γάμότι τόσο πηραγμένο είναι ποιος το δήρε τόσο πολύ και είναι τόσο φοβησμένο... με έχει βάλει σε πολλές σκέψειΣ αυτό το σκυλί, και το έχω ήδη αγαπήσει. Μόνο καλό θέλω να του κάνω εγώ, πότε θα με καταλάβει να το πάρω αγκαλιά μόνο αγάπη να κάνουμε θέλω...
με κοιτάει στα μάτια κουνάει Χαρούμενα την ουρά έχει καταχέσει την είσοδο της αυλής από τον δρόμο, δεν πειράζει τίποτα, πράγματα που δείχνουν πως θέλει να μείνει εδώ. πρώτη φορά βλέπω τόσο ευγενικό ήσυχο μα και ταυτόχρονα τόσο τρομαγμένο σκυλί. Θεέ μου τόσο πειραγμένο είναι και δεν με έχει καταλάβει...
θέλω να την ονομάσω μάγισσα. Να την πάρω στα μαγικά μου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σιωπή