είμαι λίγο καλύτερα

 στάνιαρα με τόσο πόνο 

όταν ο πόνος σε ξεπερνάει 

πέφτει το σύστημα του μυαλού 

θες δε θες κάνεις επανεκκίνηση

 

είναι ένας πόνος σαν αγκύλωση

και του λέω, εσύ την δουλειά σου εγώ την δικιά μου

-μου το δίδαξε μια ξαδέρφη μου αυτό πάει ανάλογα τη διάγνωση και για νεύρα μα μην το δοκιμάσετε μόνοι στο σπίτι-

και όσο και να πονάει παίρνω ανάσα βαρβερίζοντα

και κάνω την κίνηση αργά όσο γίνεται πιο αργά

και προχωράει. 

τώρα έχει γυρίσει από πάνω κατά μέσα στον ώμο 

και στον πάνω δικέφαλο.  πιο χαλαρά σήμερα

δεν με κάνει να χάνω το μυαλό μου. 

προχθές κι εχθές ήταν σαν ένας δαίμονας που 

μου είχε πιάσει από το μπράτσο και με τραβούσε να το λιώσει

κι εγώ ήμουν σα μπετωμένη και δεν μπορούσε να με πάρει

μαζί του κι είχε κολλήσει ο χρόνος 

στην στιγμή που κοβόταν το χέρι μου

   αλλά σήμερα είμαι καλύτερα

Την νύχτα είχα πάρει έναν τεράστιο 

άσπρο αρκούδο αγκαλιά με τρελό πόνο

και τον έσφιγγα κι όπως ξέσφιγγα 

σιγά σιγά χαλάρωνε ο πόνος η οδύνη

με διπλό παναντολ ανάμεσα στο βολταρέν 

και πάγο σε τρία σημεία μισή ώρα αλλαγές

τέτοια έξαρση σε επικονδηλίτιδα ούτε στον εχθρό μου 

οι μαλακίες πληρώνονται.

εσύ καλά μωρό μου; που είσαι;