Πάλεψα με τους πόνους τους εμετούς, πέταξα έξω στα κεραμίδια τα λερωμένα σκεπάσματα και το χαλί.  Το βράδυ το σύστημα πέφτει με την συνεχή κακοκαιρία είναι και οι μπαταρίες προς τα τελευταία τους. Πάνε μέρες που δεν έχουμε ψωμί αλλά δεν μας πολύ έλειψε αφού δεν μπορούμε να φάμε. Σκέφτομαι μες την ζαλάδα μου πως αυτή η ίωση θα μπορούσε να μου αλλάξει την ζωή πως σκέφτομαι αλλιώς τώρα πως όντως είναι μια ευκαιρία να δω τον κόσμο αλλιώς! Δεν έχω βαρεθεί να κοιτάω από το παράθυρο. Βλέπω την θάλασσα, τη νύχτα ξύπνησα και είδα μπροστά μου το φεγγάρι στα νερά. Μπορεί κάποτε να βρεθώ κάπου που να παίζει ταινίες, έχω δει ελάχιστα κινηματογράφο. Στήριξα πολύ το πλάνο μου στη σωματική μου ρώμη μα κοντεύω χρόνο τώρα χωρίς καλό χέρι. Χωρίς καλό χέρι εδώ είναι μεγάλο πρόβλημα. Πόνος για να βρεθεί φαγητό στο πιάτο πόνος για να ζεσταθεί το σπίτι πόνος για να οδηγήσω μέχρι την πόλη πόνος δλδ για τα βασικά. Άπλυτα όλα τα ρούχα ρεύμα δεν περισσεύει χέρι να τρίψει δεν παίζει σπίτι μύλος άδειο ψυγείο πρέπει να βγω. Κι όμως τα ΕΧΩ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ! Είμαστε ζωντανοί έχουμε προοπτική και έχουμε να πληρώσουμε όλα τα χρέη. Με φροντίσανε φίλοι κι έχω κι ένα τσιγάρο καλό, τρις μέρες δεν μπορούσα βέβαια αλλά σήμερα είμαι καλύτερα. Η γεύση μου είναι αλλοιωμένη η δεξιά μου πλευρά βουλωμένη ζαλίζομαι πονάω υποφερτά σήμερα όχι σαν πριν που ήτανε σαν χαρμάνα. Έχει πλάκα, μέχρι και την γρίπη πήγα να την χρεώσω στην έλλειψή σου. Όχι στην έλλειψή σου  στο ότι είσαι με κάποιον τέλος πάντων. Κι αν δεν είχε ξεκινήσει από τον Ηρακλή θα στο χρέωνα το πεσμένο μου ανοσοποιητικό. Πράγματα σκέφτηκα πολλά για την δύναμη του μυαλού όλες αυτές τις μέρες. Και τη ΖΩΗ. Ρε! Ο άνθρωπος είναι συγγραφέας! Ξέρεις πως είναι ένας συγγραφέας; ΠΩ πω.