Δευτέρα, 5 Νοεμβρίου 2012

ΠΟΣΕΙΔΩΝ - ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΝΑ





στα ανάκτορα έδρα

Νυκτόβια παρέα
πατερά Τιτώ

η σάντα φλώρα
στη βούτα γυρνά
θάνατο κερνά

λερά των νεράϊδών νερά

πανταχού παρώντα
ιύώντα πεφυκότα

σανίδωσέ το μωρή
σάπια μάρμαρα

κέντα στη λεωφόρο
γιατρό στάκα φων
στο σορό μαγγανία
μπραχάλια σωστά

ιδέα καριόλα
τη φόλα
όλα στη κατσαρόλα

γατιά στα σκουτιά ξεσκονίζουν
το βιβλίο πρό της καταστροφής
υπερφυσικά

γαμιόλη Νταντά
στη πυρά
ανοξύδωτο σκεύος

δώστα πάρτα
αρχίδι Στρατέ
κύριε αν μου πήτε πού
είναι αυτή και πως
αφειδώς

Καταλάνικα πράσινες Ισπανικές ερημιές
σ' εγγλέζικα κεφάλια
Ζιγκουάλα
Ναξίωτικο Συριανό
χάθηκε...........


ΤΗ νυκτα στα είδωλα
¨Ηχοι φεγγοβολάν
Αρμάζωντας λάφυρα
λύτρα του ΠΟΙΟΥ

Εφιάλτη που ήθελε να νικήσει
να ταξιδέψει και να μη γυρίσει



(fotoart by she)

7 σχόλια:

spitha είπε...

αυτοματη γραφη;
καλημερα*
μαντευω πως ησουν στον ποσειδωνα, ηπιατε τον κωλο σας και σου βγηκε αυτο. σαν ασχετη αναγνωστρια να το παρω αυτο σαν τι; εναν οχετο; καποιος θελει παρηγορια και τρυφεροτητα κι επειδη δεν την εχει, βιαιοπραγει στους αλλους; (ακομη και με τον γραπτο λογο σε μορφη στιχων)
ψυχραιμιαααα :) φιλια!

pandiony είπε...

Αν είσαι σπίτι, κοίτα προσεκτικά τους πίνακες γύρω σου και ξαναδιάβαστο.
Υ.Γ. τον Κώστα έχω μήνες να τον δώ..

spitha είπε...

δεν εχει καμια σχεση με το πως προσλαμβανω εγω τα πραγματα απο το πως τα προσλαμβανει ο πατερας μου. εχει κανει απαισια εργα τα τελευταια χρονια. εργα αδιεξοδα και τρομαχτικα. σιγουρα φοβερα τεχνικα, αλλα... τι εχει να λεει λοιπον αν ειμαι σπιτι... εσυ δεν ελεγες πως πρεπει να ειμαστε υπευθυνοι για το τι βγαζουμε προς τα εξω;
φυσικα απο την αλλη υποστηριζω την ψυχοθεραπευτικη χρηση της τεχνης.

pandiony είπε...

Πιάσε ένα λικέρ λεμόνι πενταετίας και το περιψυχής σε παρακαλώ που έχεις την ευγενή καλοωσύνι........

pandiony είπε...

που είμαι...... γλυκερ τρέχει;

pandiony είπε...

που είσαι;......

spitha είπε...

καλημερα! λικερ περγαμοντο; μπελμοντω κι αλαιν ντελον. με τοσες τρυπες απο τις πληροφοριες αντε να ζεστανεις το καημενο το κορμακι μετα... τρεχει απ τις τρυπες το γλυκερ...