Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2012

Άνθρακας είν' ο θησαυρός σ' ακουαρέλα





H θέα ανοίγεται
το μάτι θε να τρέξει
απλώνεται κυλίδα ελαίου
... αγιασμένου
φλέγεται τα γύρω του να φέξει.

Σχήμα ακανόνιστο
οδηπορούν
Na sombre del mondo
αναπαύεται η χολή

και το ωμό οσμίζετε
από αιώνες στραγγίζει στο κελάρι
... του μακελάρη.

Ποτίζει ο πετράς τα δυό καλούπια
και σιχτιράει απ' το θεό ως τα κουνούπια.

Τα αστέρια πεταλούδισαν
έχει καταλυθεί το θέμα
Πλατωνική μου σφαίρα -!-
ποιά λόγια παίζουν ζάρια τα σπλάχνα μας;

Τεκμύριο ...
διαβάζαμε περγαμινές τρώγοντας περγαμόντο
 Na sombre del mondo
κόνισμα

ώσπερ γαρ σύνων Cadillac
οκτάνια καθάπερ νότα
πεφυκότα.



(fotoart by me /Λάκες)

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Επιτελους ενεφανης...ανησυχησα...


φιλια

Ι.Α.

spitha είπε...

ακουαρελα, ελα ελα ελα!