Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

ΚΟΣΜΟΓΩΝΙΑ ποιήματα





Ψάχνω όλες αυτές τις μέρες, απο την προηγούμενη εβδομάδα που η Κοσμογωνία είναι γεγονός, λίγα λόγια να γράψω στο χείμαρο για αυτή. Ίσως είμαι ακόμη λαχανιασμένη απ' την ανάβαση, ίσως η θέα της συλλογής να με έχει αφήσει σε μια σιωπή ικανοποίησης. Έτσι κι αλλιώς μέσα της είναι ο λόγος.
Διάλεξα να έχει τα καλύτερα ολοκληρωμένα ποιήματά μου, απο το '98 έως σήμερα. Πέρα απο λίγες εξαιρέσεις όπου λειτούργησα με κριτήριο τη συναισθηματική αξίας κάποιων στιγμών που θα δημιουργούσαν ιστορικό κενό αν έλειπαν απ' την πρώτη μου επίσημη ποιητική συλλογή.
Συλλογή, ναι, ολοκληρωμένη, με ροή και χαρακτήρα. Αν και ο αυστηρός κριτής εαυτός μου λέει πως πρόκητε για σπουδή. Για μια εργασία προκαταρκτική, μια πρώτη μύηση.
Το ποιητικό βίωμα, η προοπτική θέαση της πραγματικότητας, η ικανότητα σύλληψης παράλληλων κόσμων, η αξιοματική σύνθεση της αλήθειας είναι οι δρόμοι του αισθητικού ταξιδιού. Μα είναι και θάλασσες με σειρίνες και εδάφη λωτοφάγων. Ο προορισμός είναι η μήτρα, το ταξίδι του λόγου, της μνήμης, είναι ταξίδι επιστροφής, είναι το μέλλον που κατευθύνεται στο παρελθόν, στη γέννεση, στη λευκή στιγμή που όλα τα χρώματα ιριδίζονται μέσα στην μόνη κι αληθινή κίνηση. Απ΄ το πνεύμα στη σάρκα, απ' τον θάνατο στη ζωή. Κατ΄αυτό τον τρόπο ο ποιητής γίνεται αγωγός κι αρωγός αυτού. Μεγάλος υπέυθυνος για το που θα το αποθέσει. Μπορεί να παρομοιαστεί με έναν εξορκιστή που αν δεν γνωρίζει καλά την τέχνη του γίνεται καταστροφικός εσορκιστής. Μεταιωρίτης που χτενίζει την κόμη του ανάμεσα στην ύπαρξη και την μη ύπαρξη. Στο συναίσθημα χωρίς "σώμα" ιδέας και στο σώμα χωρίς "ιδέα" συναισθήματος, ενώ πρόκειτε για τα όργανα της ίδιας ορχήστρας.
Οι κανόνες κατάδυσης βρίσκονται πολύ κοντά στους κανόνες της ποίησης. Ο καλλιτέχνης θα εξαντληθεί αν εδρεύει όλη την ώρα μες τα "μπορντέλα" για να περιγράψει και να πολεμίσει τον υλισμό που τρώει τις ψυχές μας και κουφώνει το "είναι μας". Αν στολίζεται πολύ θα ξεχάσει την αξία του φυσικού κάλλους. Κι αν βυθίζεται υπέρμετρα στου υποσυνείδητου τις ονειρωδείες θα καταντήσει να κοιμάται "τον ύπνο του δικαίου".
Μίλησα δηλαδή για δρόμους, για προορισμούς, για κανόνες, για σημεία, διανύσματα, για μέρες και νύχτες. Κάπως έτσι τα κατάλαβα στη μέχρι τώρα πορεία μου και κάθε εποχή αναθεωρώ. Η ποιητική αυτή διαδρομή παίρνει μορφή εδώ στη Κοσμογωνία.
Για τη γραφή του βιβλίου πάντα θα ευχαριστώ όσους με πίστεψαν και κυρίως όσους ακόμη με πιστεύουν τόσα χρόνια και μου ανέχονται την ιδιαίτερη τρέλα της τέχνης. Όσα με άγγιξαν και συνέβαλαν χημικά και ψυχικά στον ειρμό μου.
Για την πραγμάτωση του βιβλίου πάντα θα ευχαριστώ την αγαπημένη μου ποιήτρια και φίλη Χαριτίνη Ξύδη που υπομονετικά με προέτρεπε πολύ καιρό τώρα και στάθηκε φάρος σ' αυτή την προσπάθεια, αλλά και στάθηκε γενικά στα πιο σημαντικά κι επικίνδυνα βήματα της ποίησής μου. Τα 24γράμματα. Τον αγαπητό Γιώργο Πρίμπα που αγκάλιασε ως αδερφός αυτή τη συλλογή. Το ζωγράφο και φίλο μου Κωστή Τζαϊλάκη για τον πολύτιμο πίνακα του Πάνα που μου χάρισε και με συντροφεύει ως σύμβολο πιά. Κι όλους όσους εργάστηκαν για τη βιβλιοποίηση του έργου.
Οι λάτρεις της ποίησης είμαι σίγουρη πως θα αγαπήσουν και την Κοσμογωνία και πιστεύω πως η συνέχεια θα είναι ακόμη καλύτερη. Όσο για το χείμαρο, κι αυτός θα βρει τη "φυσική" ροή του όταν καταλαγιάσει ο διθύραμβος και οδηγήσω στις δημιουργικές της διαστάσεις την ευδαιμονία που νιώθω.    


5 σχόλια:

Φαίδρα Φις είπε...

εγώ σ' ευχαριστώ. για όλα.
(αμηχανία...συγχώρησέ τη μου)

σ' αγαπώ πολύ
Χ.

pandiony είπε...

Φαίδρα Φις!!! τη μνήμη μου καταιγίζουν οι τόσες πολλές στιγμές που η παρουσία σου, τα λόγια σου, ήταν για μένα η μόνη ανοιχτή πόρτα. σαν γύριζα απο αδιέξοδα και ταξίδια σε υπογίους. και πάντα μου προσέφερες φως να καυτηριάσω τις πληγές μου, λάλον ύδωρ να πλύνω τα σκοτάδια μου. κι αυτιά και μάτια και χέρια και ψυχή. πάντα με αγάπη αγνή, κανείς να έλεγε υπερβατική! αλλά έχεις δίκιο. δε χριάζεται να πω τίποτα για το αυταπόδεικτο της αγάπης σου. Μόνο πως είναι ανώτερη ανάγκη μου και πιστεύω στα βάθη του χρόνου να σταθώ αντάξιά της.τι άλλο να πω! ας μιλήσουμε, οπως μιλάμε κι όπως ξέρουμε καλύτερα, με ποιήματα!
Έρρωσο λατρεμένη μου!

Γιώργος Πρίμπας είπε...

εύχομαι καλοτάξιδο!
αναγνώστης σου...

Γιώργος Πρίμπας είπε...

Με την "ευ"καιρία να τονίσω κάτι.
Πέρα από την ικανοποίηση (την οποία η Χαριτίνη, τουλάχιστον, είμαι σίγουρος ότι συμμερίζεται) της ενασχόλησης με την ψυχή του όπως σκοπεύει να την καταθέτει προς κοινοποίηση ένας δημιουργός κι εσύ έχεις τη χαρά να τη διαβάζεις πριν από κάθε άλλο, θεωρώ μεγάλη μου τιμή ότι συμμετέχω (στη χώρα των παγωνιών/κωλοελληναράδων του βυζαντινισμού κοντεύουμε να το ξεχάσουμε αυτό το ρήμα) σε αυτήν την αξιολογότατη προσπάθεια στα 24Γράμματα, την οποία θα προσπαθήσω να πάει όσο το δυνατόν καλύτερα και μακάρι να αποτελέσει κίνητρο να αναδειχτούν και άλλες τέτοιες προσπάθειες. Η ανταπόκριση δείχνει την ανάγκη.
Πίσω όμως από αυτή την προσπάθεια υπάρχει ένα πρόσωπο, που τυγχάνει και φίλος, το οποίο αφιερώνει τεράστια δουλειά. Και μόνο για τη σειρά εν-καινώ, το κάθε flipping book, σε αντίθεση με το pdf που έχω αναλάβει και είναι πολύ εύκολο, απαιτεί 4 ώρες μόνο για να ανέβει - ανεβαίνει σελίδα, σελίδα - και ο ίδιος επιμένει σταθερά να μένει αφανής.
Για το φίλο Γιώργο Δαμιανό έγραψα χθες στο blog μου τα δυο αποσπάσματα από το Ταό.

pandiony είπε...

Αγαπημένε Γιώργο,
Χαίρομαι τόσο πολύ γι' αυτή σου την παρατήρηση!
Οπως λένε οι σοφοί, όταν υπάρχει μια αξία δεν χρειάζεται να αποδεικνύεται. Όταν ξέρεις και πιστεύεις αυτό που είσαι δε χρειάζεται να το αποδείξεις. Αυτό βέβαια δείχνει το πόσο ψηλά έχει ανέβει ένας άνθρωπος την κλίμακα του γνώθις εαυτό.
Αν κάθε μας σκέψη, αν κάθε μας συναίσθημα απελευθερώνει, αυτό που λένε, αιθέρια ενέργεια, οι τίτλοι και οι τύποι των τιμών πόσο μηδαμινά είναι μπροστά είναι σ' αυτή την ενέργεια.
Όμως, όσοι αισθάνονται βαθιά την ανάγκη των συμπράξεων νιώθουν αναστάσιμη αγαλλίαση όταν βρίσκονται μπροστά στα πρόσωπα των συνοδοιπόρων τους. Πόση δύναμη ανακτούν όταν γνωρίζουν και αγκαλιάζουν αυτούς τους ανθρώπους!