Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2012

συγκεκρυμένα




Είμαι σε αυτό το αρχοντικό, 
κρυώνω και πεινώ
Πως τον έρωτά μου να τραγουδήσω;


Φορτωθήκαμε τόσα βάρη 
που πηγαίνουμε όλο και πιο αργά
Κι αν θελήσαμε να ανατρέψουμε τη κατάσταση
Αυτό που έγινε είναι πως αντιστρέψαμε 
τον ανήφορο σε κατηφόρα
Τώρα, δίχως βουνό, δίχως σπηλιά, όπως παλιά
Που άραγε να πάω να κρυφτώ 
ώσπου να βρω τη λύση;


Η λύση! Γύρω μου 
τα στοιχεία απιθωμένα 
Και δυστυχώς τόσο 
μα τόσο συγκεκριμένα.


(fotoart Maxfield Parrish/ Κάδμος)

12 σχόλια:

spitha είπε...

διαβαζω τωρα εναν λογο "καθε μεγαλος καλλιτεχνης, ακομη κι αν ζωγραφιζει ενα παραθυρο ή μια πηγουνια, παντοτε ζωγραφιζει το δικο του πορτραιτο." κοκτο.
κι αυτο, εσυ εισαι, ενα διαφορετικο εσυ.

Φαίδρα Φις είπε...

τέλεια...
και η αγωνία που το "σημειολογεί"
και ο τίτλος

γεια σου σπίθα!

spitha είπε...

γεια σου Φαίδρα Φις!

Φαίδρα Φις είπε...

:)

pandiony είπε...

..ξεπάγιασα στη Μάνη, σε ένα τεράστιο σπίτι με φουρνόσπιτο που ερχόταν κάθε ξημέρωμα ένας κότσυφας και μου χτυπούσε το τζάμι. πάγωναν οι σταγόνες του νερού, κάτασπρο το διάσελο, το χαλασμένο, η πυραμίδα. πήγαμε σε κάτι παραθαλάσσια χωριά μετά τη Στούπα προς την Αερόπολη σε κάτι κάθετα βράχια με κάτι λιμανάκια που ανατρίχιαζε η θάλασσα και δεν ήξερες από που πρωτοφυσάει. μου ήρθε και μια καταπληκτική ιδέα και συνδύασα δυο εκδρομές κι έβγαλα μια τριήμερη φαντασμαγορική υπερπαραγωγή, σύνολο 26 ώρες πεζοπορία και διάσχιση φαραγγιών ως την πυραμίδα!
θυμάμαι είχα γράψει μικρή:
Στου Ταΰγετου τη κορφή
εκεί ψηλά θα ανέβω
και τα γεράκια την αυγή
θα κάτσω ν' αγναντεύω
...και να που γίνεται κι αυτό!
αν και φαίνονται πολύ δύσκολα τα πράγματα από θέμα κίνησης...
πω πω, βλέπω να έχει πολύ περιπέτεια το καλοκαίρι, θα οδηγώ το 4χ4 στις γκρεμίλες και τις νεροφαγιές να στήνω την κατασκήνωση για τους ορειβάτες, θα κάνουμε διανυκτερεύσεις μέσα στα φαράγγια.. θα μένουμε στα πυργόσπιτα και θα κάνουμε γυμνισμό στη παραλία του Φονέα!

pandiony είπε...

άηντε μούσα! θέλω λίγους στίχους να κάνω φωτοποίηση το υλικό που έφερα..

pandiony είπε...

δεν μπόρεσα να γράψω εκεί, είχαμε τόσα να κάνουμε και κοιμόμουν ασύλληπτα νωρίς, ξήπναγα τα χάραμα! μόνο αυτή η ιδέα πως με τα τόσα που κουβαλάμε πάμε πιο αργά..

pandiony είπε...

ακόμη και το κάπνισμα κόντεψα να κόψω!

pandiony είπε...

για αλκοόλ και τα συναφή, δεν το συζητώ, καμιά επαφή. αφού ξυπνάω το πρώτο πρωί, λέω ρε παιδιά που είναι ο καφές να φτιάξω έναν.. καφέ μου λένε, τι είναι αυτό, δεν υπάρχει! μόνο τσάι και πορτοκαλάδα.

ector είπε...

"ανατρίχιαζε η θάλασσα" ανατριχιάζουμε κι εμείς στον ενστικτώδη καταρρακτώδη ρυθμό σου!Τα γεράκια την αυγή τα μάτια σου !Του Ταϋγέτου αετίνα!

pandiony είπε...

πόσο θέλω να σας ξεναγήσω!

spitha είπε...

το καλοκαιρακι που μυριζουν τα θυμαρια και τα ξερα αγριοχορτα, νωρις θα σου ερθω με τον ορειβατικο μου σακο και τον υπνοσακο!