Σάββατο, 16 Απριλίου 2011

πλάνα εντυπωσιασμού!


γαμάει βρε ,μέσα, το κεφάλι σούζα..
με τη τσέπη γεμάτη που να στρέξει η κλεψιά.
χριστιανοί τώρα πουτάνες και μαμάκιες, ή λεφτά ή αρχίδια!ω μαλακία!
γαμάει ρε, σούζα το κεφάλι!
μαγκιά-επιθυμίες, το ένα να ελένχεις..
'βασιλυκότερο-κότερο- του ηλάτωρα
α, "ψυχήτι και σώματι" κι ελέυθερα, για πούτσους/
κι αιδοία ιδέα την άδεια να πάρω απο;
ουσία αστικά επίθετα μουνιά 
,μουνιά!
-συγνώμη-
δεν οίδα ουδ-ένα. -πούτσα/μουνί-
σούζα το κεφάλι.

πλάνα εντυπωσιασμού[μπλουμ]-νί
σε κιούγκι. γραμμικρόν σχεδιόραμα, 
σούζα το κεφάλι!
δεν έχω καμία επιθυμία. ελέγχω το συν-αίσθημα

γελοία! πλάνα εντυπωσιασμού!
σειρίνες πολέμου. αίσθημα ελευθερίας. δεν έχω καμιά επιθυμία
ελέγχω-έgω το συναίσθημα


ΑΠΟ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ ΑΠΟΛΙΘΩΜΑ

7 σχόλια:

spitha είπε...

ειναι μια πολυμερης καβλα να ξερω οτι φευγω ακομη πιο μακρια απο εσενα.
ειναι κατι το διεστραμενα αισθησιακο, κατι που κανει τα αγνα ορνεα να κοκκινιζουν τα λειρια τους.
ειναι το μεταιχμιο.
περα απο την ποιηση και τη ζωη.
μια μικρη αναλαμπη ενας μικρος στεναγμος, αληθινος.
ενας ανασταχτικος κομπος που λες γιατι γινεται;
γινεται οταν ανατριχιαζεις κι "αντρωνεσαι" με το που φευγεις.
πανδιονυ;
εισαι πολυ μεγαλο πραγμα.
αει γαμησου, εισαι κατι πολυ μεγαλο.
σ'αγαπω ψυχη μου.
υγ
μακαρι να ησουν η ψυχη μου.
τωρα θα ηθελα να. σιγα μη σου πω! :)
ΣΥΝΕΧΥΣΕ!

spitha είπε...

ειπα μια πιπα κι οφειλω να την παρω πισω.
"μακαρι να ησουν η ψυχη μου"???
αν -μωρο μου- ησουν η ψυχη μου, τιποτε τετοιο δεν θα ειχες προσφερει στον κοσμο.
αφου ομως οι προθεσεις μου ειναι οι αγνοτερες, ας το σωσω, λεγοντας πως, μακαρι ψυχη μου να ενιωθες τον μεγαλειωδη στροβιλισμο που νιωθω οταν σε σκεφτομαι.

ας με συγχωρεσουν οι αναγνωστες σου για την πορνογραφικη ειλικρινεια μου. πηγαζει απο το αιδειο μου οσο κι απο την πιο βαθεια ψυχη μου.

"σορυ γκαϊς", την λατρευω.

spitha είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
pandiony είπε...

καλημέρα μάτια μου. γράφε ότι θες. εξάλλου κι εγώ το ίδιο κάνω κι έχει κάποιον σκοπό αυτό. μη ζητάς συγνώμη χωρίς λόγο. ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΟ, όπως το λέω. δλδ απο κάποιον που δεν άρθρωσε λόγο για να σου πεί πως πηράχτικε. και σε ΠΑΡΑΚΑΛΏ ΜΗ ΣΠΑΣΤΕΊς που σόριασα αυτές της λέξεις για τη μούσα. δεν πήγασαν απο κείνη αλλά γίνανε το βουλοκέρι σε ένα μπουκάλι παλιό που θέλω τώρα να πετάξω στη θάλασσα χωρίς αέρα μέσα του για να βυθιστεί.
είναι πολύ ποιητικά αυτά που μου έγραψες. ξύπμνησα το πρωί και σκεφτόμουν να σβήσω αυτό το ξεβράκωμα που αυτοχλευάζεται για ποίημα.
όμως, η στιγμή σου που ενώθηκε μαζί του εδώ, το έσωσε. σαν κάτι άσχημο που απο ευαισθησία κρατάμε στο συρτάρι μας.
σ'αγαπώ πολύ

ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ είπε...

Σπαραγμός;
Μια στερεμένη αγκαλιά;
Μαρμάρινη κόρη
σε μουσείο φαντασμαγορικό;
Πέτρινος έρωτας;

Διψασμένη κραυγή για βροχές!..
Βρέχει.. Θα ρίξω κεραυνούς!..
Στα χωράφια θα γαντζωθώ
αίμα να στάξω
Μέχρι να ξημερώματα
να ΄χουν πνιγεί τα κοράκια!..

Φιλί, Παν!

pandiony είπε...

..αυτά όταν στίβεις την πέτρα και την πίνεις και σε χτυπά..