Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011

Ωραία Γη


Ωραία Γη 
με το μαραμένο γιασεμί στο πλάι σου
στην πέτρα 'κει 
γονατιστό να κάνει προσευχή
στη χάρη σου
σα ν' αγναντεύει το κρυφό 
των δελφινιών το συναπάντημα
την ώρα που οι πειρατές μοιράζουνε
τα λάφυρα τους τ' άτιμα
γλυκιά μητέρα με τα μυρωδάτα λόγια σου
τα αμάραντα
σ' ένα τραγούδι για τα καθημερινά τα δώρα
τ' άκρατα
γύρε ψυχή μου και τα πόδια της
τα πόδια φίλα της .
-ποίημά μου του 1999-
(art Van Gogh/ skull)

4 σχόλια:

spitha είπε...

ειναι υπερανθρωπα ομορφο τα καθημερινα τα δωρα να ταξιδευουνε... με ταξιδεψες σε αλλον χρονο και μου εμεινε μια μυρωδια αψια απο μαραμενο γιασεμι..
γεια σου πανδιονυ...

pandiony είπε...

γειά σου σπίθα!
ευτυχώς που υπάρχουν κι αυτά τα παιδικά μου χειρόγραφα! να μας επιστρέφουν στο κατάλευκο βάθος της ψυχής..τώρα που η αγνότητά μας χτυπά κόκκινο μαζί με τον πλανήτη..

Ανώνυμος είπε...

Καλημέρα ΟΑΚ!

εδώ θα μείνω!

Φιλιά, πολλά σου χρωστάω!

filos ton Maasai

pandiony είπε...

;)