Δευτέρα, 27 Δεκεμβρίου 2010

ως γνωστον


να αισθανθείς σπίτι σου όπου σταθείς
και σπίτι ολόδικό σου να μην έχεις.
οικογένεια σου όποιος άνθρωπος δεις,
και το γέλιο σάτιρα στη μιζέρια.
έτσι πλάθεται o μικρόκοσμος, να, με αυτά τα χέρια.
ο ουρανός, ο ήλιος, η παραλία, το νησί, το δάσος, οι φίλοι,
χωρά στα μάτια το άπειρο του ορίζοντα.
ταξιδεύοντας
, τις αισθήσεις όταν αφήσεις στην ψυχή
την καγκελόπορτα ανοιχτή
να χωθεί και να σπάσει μέλη μαγκωμένα...
-γιατί, αν δεν βρέξεις κόλο, ψάρι πως τρως-

(art Laxman Pai)

Δεν υπάρχουν σχόλια: