Δευτέρα, 29 Νοεμβρίου 2010

δοξάρι το ζάρι τοξοβολώ


φίλντισι με ατσάλι

 ράισα, σ'αυτή τη φωτιά,
που γύρω της χορεύουν τσιγγάνοι 
και πηδάν του αγιαννιού τα παιδιά,
 κάηκα, κίσσα αναστενάρισσα

-καρδιά μου, μάτια, έρωτα , το φιλί 
το' χω.. σκήλομετανιώσει-  !

εκύλισα χολή την αυλακάδα των φρυδιών σου

κυνηγώντας ληστή που διαβαίνει τις φλέβες

φίλντισι φωτιά ατσάλι

(art Frans von Stuck)

4 σχόλια:

αλαφροίσκιωτος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
αλαφροίσκιωτος είπε...

η γεωγραφία ενός ποιήματος.. μου επιτρέπεις να το λέω έτσι; -ευχαριστώ-
μια υδρόγειος σφαίρα χωρίς το τσόφλι, χωρίς το περίβλημα.. με δυο "χωρίς" και πολλά "με"!
Με φωτιά
με κατοίκους
με πρόσφυγες
με ορυκτό πλούτο

και μια κίσσα αναστενάρησα σε τροχιά

γεωγραφία: άριστα
λογοτεχνία: περάστε το Σεπτέμβρη!
:)

(η βαθμολογία αφορά στις δικές μου επιδόσεις)

spitha είπε...

αχ ρε σκηλε μου!

Tonia είπε...

υστερα απο καιρό

σε φιλώ