Τετάρτη, 15 Σεπτεμβρίου 2010

Διάνυσμα



Στην ερημιά που πλατειάζει η ματιά
ο αγέρας μιλά για τα μάκρη
εκεί που ανασυντάσσονται τα πουλιά
περπατώ προς την άκρη

Στης ακτής τη θαλάσσια εσοχή
όπως του έρωτα η περιγραφή
μια γραμμή που αφήνεται
να γίνει καμπύλη
και με μια γωνία ορθή
προσπαθεί να ενωθεί

Στου ορίζοντα τον γκρεμό συναντώ τον φρουρό
που έχει πλέξει τη κοχυλένια γιρλάντα
Σ’ένα σύννεφο το θεό κυνηγώ

Καλπάζουν τσιγγάνοι αλογατάριδες
γραπώνονται τα πέταλα στον αφρό
Θησαυρών παράφορο σκηνικό

αντικείμενα γλυμμένα απ’ την αρμύρα
τελάρα δέντρα βαρέλια κουζίνες ψυγεία
κι ένας καναπές ξεβρασμένος απ’ το κύμα
που απλώνομαι ν’ αφουγκραστώ τη μαγεία

Γυμνοί αυνανισταί σκαρίζουν
απ’ τους αμμόλοφους
τη φωτιά τ'ουρανού το ηλιόγερμα
εκεί όποιος δει θα καεί

-επικίνδυνα ρομαντική η εποχή-

Ώρα να φεύγω καθώς με νήματα σέρνω
της καταιγίδας την ηλεκτρισμένη ουρά

Καλόγρια-Κουνουπέλι
στα απόκοσμα

(art Gustav Alaux)

6 σχόλια:

spitha είπε...

πω πω!!! μ αρεσε παρα πολυ!!! μπραβο σου!!!

pandiony είπε...

τερατάκι, χαίρομαι!
μα ίσως σου άρεσε τόσο γιατί έχεις ζήσει το απερίγραπτο μέρος που περιγράφει..
αλήθεια πες μου τι είναι αυτό που σου έβγαλε τέτοιο ενθουσιασμό;

pandiony είπε...

η φωτογραφία μου-σου με το κλείστρο που εχεις δημοσιεύσει αποκει είναι εξίσου μαγική. είναι ο προτόγονα ελεύθερος ερωτισμός που αποπνέει ο κόλπος, η αίσθηση του κινδύνου, οι τρογλοδύτες, οι μπανιστηρτζίδες, οι μαφιόζοι του δάσους..
θυμάσαι που σου είπα πως ρίχναν δίπλα μου οι τσιγκάνοι παραγάδια, δίχως βάρκα, έτσι κολυμπητά!
εχω γυρίσει πολλους τόπους και λέω πως η ενέργια εδώ είναι μοναδικά ανθρωπινα αληθινή.

spitha είπε...

χμ, δεν ξερω αν ειναι ανθρωπινα αληθινη, ή καθαρα ενστικτωδης αληθινη.. εγω για να πω την αληθεια θα ενιωθα χαλαρη εκει περα μονο αν ειχα το ελευθερο να σκοτωσω.
κατα τ'αλλα μωρο μου αυτο που με συνεπηρε στο ποιημα σου, -οπως και το αλλο το αδημοσιευτο σου- ειναι ο ρυθμος που μοιαζει με απανωτο παφλασμο. δεν εχει τρομαχτικη ενταση, με κραταει ομως να το διαβασω με μια ανασα!ε, αυτο μου αρεσε πολυ!

Penny είπε...

διάκι
τρελαίνομαι που "με νήματα σέρνεις της καταιγίδας την ηλεκτρισμένη ουρά"!
πολύ καλό.

pandiony είπε...

Πέννυ, με κινητοποίησες σήμερα!