Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2010

''λίγο’’

σα δυο σταγόνες υδράργυρο,
αντικαθρεπτίζουσες τη μολυβένια τους λάμψη.
παρ-α-τα τα όλα,
να ζεις τη στιγμή, τη ζωή, κατ’ εξαίρεση και την ομιλία
(μακρά παύση)


σμίξη στον τεράστιο χώρο. απαθανατιζόμενα κορμιά..
κάθε βράδυ μια απόπειρα αιωνιότητας με πιθανότητα χαοτική.


..σαγήνη σαγόνι σταγόνες.. παραμύθι.


σε είδα να τη σχίζεις με διαμαντένια μύτη
πάπρικα στη μαύρη αφράτη σοκολάτα της


σε είδα να τη σαλεύεις σε αλλεπάλληλους οργασμούς
γεωμετρικά προοδεύοντα σφιξίματα στα χείλη


υδρόχρωμες θαλασσογραφίες
απ’τα βουνά, στρογγυλά στητά στήθη,
πρησμένα απο τα χαστούκια των φιλιών
σου. τσου; τσου! ναι τσου..ζει ’’λίγο’’..
 
(art Marc Chagall /Liebende in blau)

5 σχόλια:

spitha είπε...

το επιασες. το κατεφερες. το επομενο. εδω ειναι.
μιλω με τελειες για να μην πνιγω στα θαυμαστικα.
μωρο μου, λιγο ακομη να ελειπα ε;!
(!!!)
το τελος ανατρεπει. μεχρι τοτε ημασταν στο θερισσο, επειτα ανεβηκαμε στη ζουρβα! αμαν και πως! δεν ειναι "α..." με "στ..."!!! αφιερωμενη σκεψη στις σκεψεις σου!!!
εδω ειναι! αχ!!! γι'αυτο σου ελεγα και μου ελεγες πως δεν εισαι χωραφι!

Φαιδρα Φις είπε...

όμορφο και μονόπρακτο...
μπράβο Δία!

pandiony είπε...

:)

Ανώνυμος είπε...

monadiko!!!!
δεν θέλω να ψήνεσαι στο 'Αραξο.
δραπέτευσε!!!!
filos ton Maasai

pandiony είπε...

είδες! το είπες και αμέσως ντύθηκε σύννεφα ο ουρανός.
καλά είναι εδω φίλε μου, κάθομαι τα απογέύματα και χαζεύω απέναντι την Ιθάκη με την αγκαλιά μου γεμάτη.

και δεν μένει χέρι ελεύθερο να κρατήσει το στυλό..όμορφη ζεστή ζωή!