Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2010

ανεμοδούρι


κουβάρι μπλεγμένο οι σκέψεις
σα μίτο επιστροφής μαζεμένον
από κάποιον που τον μάγεψε η διαδρομή

τι να ’ναι αυτό που πάνω εκεί μας οδηγεί
στη λαμπερή στιγμή των νοημάτων
στη γλυκιά πληρότητα του λυκαυγούς
των πιο μοναχικών γερμάτων

ένας ασκός που μέσα του δίνες
συναισθήματα -επι ματαίου- ιριδίζουν
και σε μιαν αχώρετη κορύφωση
ερωτικά τον σκίζουν

κουβάρι μπλεγμένο οι σκέψεις
θεού φτερά επήγες να γυρέψεις
ανέμη στη λαίλαπα της κολάσεως
ανεμοδούρι

(art J.Pollock)

3 σχόλια:

spitha είπε...

kolash nai...alla oxi epi mataio... ayto einai nai!!!

spitha είπε...

einai apithano...pragmatika...

pandiony είπε...

η ματαιότητα είναι χαρακτηριστικό για το ίδιο το ανεμοδούρι και όχι για τον έρωτα, δλδ για το υποκείμενο του. φιλιά μωρό μου, πιστευω μπορώ και καλύτερα.