Πέμπτη, 15 Απριλίου 2010

πεφταστέρι


κορμί που θέλει
σε κορμί να ταξιδευτεί

θεοί τα λικνίζουν με θέρμη
μεταίωρο πεφταστέρι
απ’ το ασκέρι του μέσα ουρανού

αφιερωμένοι σε θυσία μεθυστηκή
φέρονται αφαιρεμένα και δένονται
απο σχήματα τοξοτά. αθάνατοι
οι φόβοι τους αληχτάν
στα ήτα και θαν περπατάν
πιασμένοι απ’ τα άκρα. κράματα
σαλπάρουν τα πυρωμένα νερά

στην παρουσία τους πεσμένο σεντόνι
η όψιμη σκέψη στην πρώτη ευχή
...απο πάντα μαζί.


λάβας κύματα ηλεκτρικά ένα
έρωτας μέσα μας αληθινά
αγγίγματα άπιαστα κομμάτια
ενωμένα στους ορίζοντες

(ΦΦ

5 σχόλια:

spitha είπε...

ειμαι εδω...(γμτ)

pandiony είπε...

!

pandiony είπε...

οι μουστάκες σου μου τη δίνουν!
αχ μιά να έδινα και γω στο σακάκι σου και να πέφτανε όλα του τα κουμπιά ανάμεσα στα γυμνά πόδια μου..

pandiony είπε...

μωρό μου!!!!!!!!

spitha είπε...

μωρο μου τα μουστακια μου γελανε, πεφτουνε! ερχεσαι! τι να κανω τι να κανω;!