Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009

ον σπασμένον

απάλλαξον με τα κανATIA τούτα!)

αποτύπωσαν αυλάκια το πέρασμα
στην αρχή η δόξα του Έρωτα και
έτρεξε ιδέα άναρχης αρμονίας νερά
στα κενά της κίνησης
τροχιές στενά εναύσματα

άναψαν φλόγες απο Γη σε ουρανό

συνοικώ σε τοίχους ηχητικών γραμμών
μορφές διάνοιας-μεταναστευτική ανάσα
νανούρισμα στα φιλιατρά των αυτιών
του Μορφέα σαν να ονειρεύεται
πως χαϊδεύει μιάν έναστρη
θέα
σε ύπνωσις σφαίρα
υπερόλου - αδιάφορο

θ α ν α τ ι κ ά

θα να τι κα -σπασμένο/κολλάει- κάτι να θα


φεγγαροβολίματα βούληση ποδοβολητά
σπείρα φως στη σκιά της στοάς
στο χάος, κάτι, στο διάστημα
στημένοι δια στόματος πειστικού
πίεση δλδ, υπάρχει μίξη, νόμος, διάλυμα
τότε σέβονται το συναίσθημα, πλιζ, παρακαλώ
μην τρώτε φιστίκια την ώρα που σας δείχνω
τον καινούριον δαιμόνιο τρόπο για
να σκοτώνεται ο ήρωάς -μου-!


[καθόλου δεν κοροϊδεύω, γελώ που ευφραίνομαι ισορροπώ δίνοντας κρεμάμενη γλώσσα και χείλη στην α λ ή θ ε ι α]

(art Mantegna Andrea/ samson)

7 σχόλια:

pandiony είπε...

ε σαυτο είναι στανταρ ο αλλοπαρμενίδης μέσα

ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ είπε...

Καλημερίζω σε , θηρίο μου!!!

pandiony είπε...

Πύρινη! πόσο χαίρομαι που σε βλέπω!
καλημέρες

Φαιδρα Φις είπε...

παρακαλώ
μην τρώτε φιστίκια την ώρα που σας δείχνω
τον καινούριο δαιμόνιο τρόπο για
να σκοτώνεται ο ήρωάς -μου-!

ξεχωριστοί στίχοι.

pandiony είπε...

ε κάτι ξέρεις εσύ!

pandiony είπε...

ευχαριστώ Φαίδρα Φις, καλωσήλθες

pandiony είπε...

et bon voyage!