Κυριακή, 20 Σεπτεμβρίου 2009

PRIVET




καταμεσής της μέθης γέρνω με ψυχοτροπισμό. το γνωστό, για να υπάρχει αιτία.
τα βάζω με τον θεό. αυτό το μικρό αιμοβόρο μωρό τοξοβόλο και τον στέλνω στο διάβολο. για τα ναι, τα όχι, τα μπορεί και τις μπόρες τους. για τα μάτια τα χέρια τα μαλλιά. με ένα ρομανζ απ' τα παλιά που ρίζωσε αναρριχητικά. τα βράδια με πνίγει. ανοίγει σαρκοφάγο πέλαγο και τις σκέψεις μου πελαγώνει. δρομεί τη δομή της νέας ημέρας που αρνούμαι να τη δεχτώ.
άκου, κόλλησα λυσσαλέα λόγια που λικνίζονται αρμονικά. αραμπέσκ. σταλαγμίτης ο έρωτας μου σε σπήλαιο με παραλία κι αστέρια. και λίμνες ναι και νερά.

άραγες τι. τίποτα.
δειλοί να μιλήσουμε ως το πρωί, να λύσουμε μάγια.
το για μάς δεν υπάρχει.

στην Αλεξάνδρεια άρχει ένας φάρος τυφλός θεός. κι αυτό λέω πως ήταν μια βιβλιοθήκη που καίγονταν. ονειρικά. κατατονικά. ανήκουστα.

δεν ανήκεις πουθενά.

θε να ‘ρθούν θαλασσοπούλια χίλια. η πούλια κι ο αυγερινός. ο οιωνός ο αναποφάσιστος σαν σε αφασία. σείεται εντώς μου η θηλιά. η λήθη. η ηθελημένη θεωρία απ΄τα θεωρία του θεάτρου του αναλόγως.
σκέφτηκα να εξαφανιστώ. να αφανιστώ με νηστείες και προσευχές. στο χθες. αρθριμελής και αμφότερο τέρας. στο πέρας μιας ζωής σεζόν.
σεζλόν σε κατάστρωμα καταστρώνοντας όνειρα με ρίμες ρωγμές ρημαγμένες.
ραθυμίες με ρυθμούς. ουσίες περιττές, ήττες. σα να έχει κάποιος παραισθήσεις με αισθητήρες παρκαρίσματος.
παλινδρομούμε πάνω στο εκκρεμές του fuck off. όνειρα on ice.
αη σιχτίρ. Σ' αγαπώ και θέλω να είναι για πάντα. χωρίς το λάθος που οδηγεί στην κρεμάλα. αλλά τί, πως αλλιώς, αλλοιωμένη στα προσεχώς.
έχω εντρυφήσει στον ξεψυχισμό του οργασμού σου.
μούδιασα.

όλα εδώ χαρίζονται.

σου έχω πει ένα ψέμα.
ο μεγαλύτερος μου έρωτας, αυλός στιχοβάτης της αιώνιας στιγμής μου, δεν είσαι εσύ.
η ποίηση είναι.

χαρίζεται στην Φαίδρα Φις
03:28 Γαλαξίδι 20/09/09
(art Escher)

17 σχόλια:

Penny είπε...

"τα βάζω με τον θεό. αυτό το μικρό αιμοβόρο μωρό τοξοβόλο και τον στέλνω στο διάβολο

στην Αλεξάνδρεια άρχει ένας φάρος τυφλός θεός. κι αυτό λέω πως ήταν μια βιβλιοθήκη που καίγονταν. ονειρικά. κατατονικά. ανήκουστα.
δεν ανήκεις πουθενά.

ο οιωνός ο αναποφάσιστος σαν σε αφασία. σείεται εντώς μου η θηλιά. η λήθη. η ηθελημένη θεωρία απ΄τα θεωρία του θεάτρου του αναλόγως.

σα να έχει κάποιος παραισθήσεις με αισθητήρες παρκαρίσματος.
παλινδρομούμε πάνω στο εκκρεμές του fuck off. όνειρα on ice.
αη σιχτίρ. Σ' αγαπώ και θέλω να είναι για πάντα. χωρίς το λάθος που οδηγεί στην κρεμάλα. αλλά τί, πως αλλιώς, αλλοιωμένη στα προσεχώς."

Μικρή
μέρες τώρα σε διαβάζω και σε θαυμάζω. Ωρα για δημιουργικό κολλάζ που λέει την αλήθεια:
"Fuck off.αη σιχτιρ. Σ' αγαπώ..χωρίς το λάθος"

Πέννυ

pandiony είπε...

για πες Πέννυ φίλη μου..
είναι τρομακτικό?
είναι άσεμνο?

είναι σπαθί.

[στενογράφο δεν δύνατε, είναι γραμμένο ήδη με στενογράφο.. τρέχοντας να το αποτυπώσω σχεδόν πέταξα..έπιανα τις κορφές των νοημάτων, το χω ξαναπέι, κορφολογώντας τα ιδεατά. κι ήταν τόσο ωραία! αν είναι αυτό λάθος?.. ακόμα κι αν είναι το προτιμώ.]

Penny είπε...

Είναι τέλειο.
Δεν χρειάζεται τίποτα.
Είναι αυτάρκες.
Κι όμως σα να ζητάει.
Σα χρησμός.

Μην κολλάς στο κολλάζ μου, έχω αυτή την συνήθεια, να σημειώνω, να υπερθεματίζω αλλά είναι όλο καλό, έτσι όπως είναι. Κι άλλα προηγούμενα σου μου αρέσουν πολύ. Απλά δεν έχω πάντα την πολυτέλεια να σε/σας απολαμβάνω.
Είναι δυνατό γιατί σε πάει από το ένα στο άλλο, σαν παραλλήρημα, σαν εξομολόγηση.
Η πιο ωραία -ξέρω, πάντα- είναι η στιγμή που γεννιέται.
Από κορφή σε κορφή λοιπόν.
Πέτα.

pandiony είπε...

:)

pandiony είπε...

σ'ευχαριστώ

είναι ασέβαστο?
είναι άσεμνο?

εκτιμώ την γνώμη σου
το ξέρεις..

pandiony είπε...

πλάκα πλάκα αυτό το κρασί οι σαμπάνιες και τα κλαρίνα κοίτα κράμα που κάναν!
κράση σε κρίση..
έκρηξη χυμική!
;οΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡΡ
ωραίο τριπ
τα διάλυσα όλα
όπως είπα
αλλοιωμένη..

pandiony είπε...

και είναι σεβαστό.

εεεε

pandiony είπε...

για το σεμνό, χ μμ
δεν ξέρω, έχει να κάνει με αμνό..
σημαίνει κάτι, δεν ξέρω..
νέμεσις

pandiony είπε...

ΚΑΛΗΜΕΡΑ!

pandiony είπε...

πω πω..
ντρέπομαι λίγο σήμερα την αλήθεια.
ομμμμμμμ
και μεχρι το βράδυ
να έχει περάσει.

pandiony είπε...

σπάνιο±

Φαιδρα Φις είπε...

είναι πολύ όμορφο αυτό
όταν μου το διάβαζες όμως
ήταν βαθύτερο με τη φωνή σου
σ'ευχαριστώ αγαπημένη μου
ανεκτίμητο δώρο

σε φιλώ
μην έχεις ενοχές
μην έχεις λογικές ελπίδες

pandiony είπε...

:}

pandiony είπε...

γι’αυτό..συμφωνώ, με σένα και τον πεσσόα.
οι ελπίδες και οι ενοχές
είναι φυλακές
κι εδώ δεν ταιριάζουν.

pandiony είπε...

αν ήξερες πόσο καλό έκανε σε μένα αυτή η δημιουργία στην συγκεκριμένη χρονική στιγμή..
αντί να με ευχαριστείς εσύ
εγώ έπρεπε να σου πω χιλιάδες ευχαριστώ.. γιαυτό το κατακόκκινο φάσμα το αιμάτινο που μ’έχει
καλύψει.. δεν βλέπω ούτε ένα τόσο δα μαύρο σημείο, δεν βλέπω κανένα φάντασμα, μόνο το κόκκινο φάσμα
αδιαπέραστο ’’ψυχοπροφυλακτικό’’.
σ’αγαπώ πολύ, σαν ένα παιδί την λατρεμένη του δασκάλα!
φιλια
να είσαι καλά
καλημέρα

HELIASTER είπε...

Γράψε,δράσε,γέλα, δυναμική σαν ακροβάτης,τι να τα κάνεις τα εκρεμμές αυτά πάνε μπρος και πίσω ενώ εσύ και πάνω και κάτω...

pandiony είπε...

:)