Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009

Φύγε


Με μιαν ακρούλα σύννεφου ταξιδεμένου με καλέις
Με το χρυσό χαμόγελο του μαραμένου βρύου
Μ’ ένα χορτάρι ανάμεσα στις πλάκες όλες της αυλής
Που το σαλέυει μοναχό η πνοή του Σεπτεμβρίου

Φύγε, η καρδιά μου νοσταλγεί την άπειρη γαλίνη!
Ταράζει και η ανάσα σου τα μαύρα της Στυγός
Νερά, που με πηγαίνουν όπως είμαι ναυαγός
Εκεί, στο απόλητο μηδέν, στην απεραντοσύνη

Ύστερα, στο κορύφωμα του απελπισμένου δρόμου
Ας ήτανε ανατέλλοντα τα μάτια σου να ιδώ
Πρώτη αγαπούλα, και να κρατείς άνθος τ’ όνειρο μου
Τ’ όνειρο που μαδώ

(ταπεινή τέχνη χωρίς ύφος
πόσο αργά δέχομαι το δίδαγμά σου!)
Όνειρο ανάγλυφο, θαρθώ κοντά σου
Κατακορύφος

Παλιό η ψυχή μου γράμμα είναι κι έγραφε
Σε μια παρθένα ωραία – ευγενική
Παρθένα – που για λύπη ερωτική
Το μοναστίρι εδιάλεξεν, ετάφη

Θέλω να φύγω πια απο δώ, θέλω να φύγω πέρα
Σε κάποιο τόπο αγνώριστο και νέο
Θέλω να γίνω μια χρυσή σκόνη μες στον αιθέρα
Απλό στοιχείο, ελεύθερο, γενναίο

Η πεταλούδα πάντα θα πετάξει
Αφήνοντας στα δάχτυλα τη γύρη
Θροίσματα στο αντίο, το χέρι σου μετάξι,
Κι εχάθηκες. Απ’ το παραθύρι
Η πεταλούδα πάντα θε πετάξει...


[σύνθεση απο 7 ποιήματα αγαπημένα μου του Καρυωτάκη]


(foto by Irini/Dimitsana)

5 σχόλια:

jacki είπε...

Χμμμ μάλλον δεν είσαι στα καλύτερά σου ε;
Χαμογελάμε λίγο..
Έλα χαμογελάμε και θα φτιάξουν τα άλλα..
Παρεπιπτόντως μου αρέσει πολύ η μελαγχολία στα ποιήματα του Καρυωτάκη.

pandiony είπε...

Φύγε, φύγε! ΦΥΓΕ!!!!!!!!!!!
γιατί τα όνειρα μου φθήνουν..
..ονειρευόμουν πως ΜΙΛΟΥΣΑΜΕ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ!!! και ξύπνησα όταν στον ύπνο μου έπεσε η γραμμή!!!!
τραγικό;;;;;;;;;;;;;
ΝΑΙ τραγικο

pandiony είπε...

γεια σου Τζάκούλι μου,
καλά περνώ καλά δεν είμαι.
αλλα κάτι θα κάνω γιαυτό
ήδη το έχω μισοκαταστρώσει..

εσύ πως είσαι ψυχούλα μου;

jacki είπε...

Αν θέλεις το όνειρο να πραγματοποιηθεί μπορείς να τηλεφωνήσεις εσύ.. έτσι μου είπαν κι εμένα κάποτε..
Βέβαια δεν είχε καλή έκβαση το τηλεφώνημα..
Αλλά τουλάχιστον δεν κατηγορώ πια τον εαυτό μου ότι δεν προσπάθησα..
Θα φτιάξουν τα πράγματα..
Κι εσύ.. από τέτοια όνειρα δεν ξυπνάμε ποτέ.

pandiony είπε...

το τηλέφωνο μωρε!!!
όνειρο ήταν τουτο!!!!!