Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2009

''ένθεον γαρ η ποίησις''


η Ποίηση στην πραγματικότητα ειναι η βάση της συλλογικής. μια καθολική έννοια που μπορεί να επεκταθεί σε όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες.
η Ποίηση είναι θεόπνευστη.

ο Δημόκρητος και ο Πλάτων είχαν υποστηρίξει ότι δεν μπορεί κανείς να είναι καλός ποιητής χωρίς μια θεία πνοή που να μπορεί να παραβληθεί με την τρέλα. ο Φαίδρος απ' αυτήν διακρίνει τα είδη της παράκρουσης.
η Ποίηση προϋποθέτει την κατακυρίευση, λίγο έως πολύ προσδιορίσιμο ''εκτώς εαυτού''.
το ουσιώδες είναι να καταλάβουμε ότι ο προβληματισμός για την Ποίηση επιβάλει να σκεφτόμαστε ένα χάρισμα, κάτι για το οποίο το άτομο δεν είναι υπεύθυνο, και συνάμα μια τέχνη, δηλαδή γνώση μιας τεχνικής.
ο Σωκτάτης αποδεικνίει στον Ίωνα ότι η ποίηση δεν θα μπορούσε να είναι μια αληθινή τέχνη γιατι ο ποιητής δεν είναι η πηγή αυτού που λέει, η πηγή του είναι έξω απο αυτόν και ο ίδιος δεν μπορεί να δώσει λόγο για τα λεγόμενα του εφόσον δεν είναι παρά ενας κρίκος της μαγνιτικής αλυσίδας που συνδέει τις μούσες με τους ακροατές.
η Ποίηση προϋποθέτει ένα δώρο της τύχης. μια θεία χάρη ή ακόμα και μια βίαιη επέμβαση που έρχεται απ' έξω και σε κάνει ποιητή. χωρίς αυτά Ποίηση δεν υπάρχει.
χρειάζεται μια βίαιη επέμβαση και ένα χάρισμα.
αλλά το ότι ο Άλλος είναι μέσα μας. αντικαθιστά την τυχαιότητα της θείας εκλογής με τη μοίρα του συστατικού μας κράματος. πρόκειτε πλέον για μια φυσιολογία.

πως απο την βία παράγει νόημα;
πως απο την δύναμη καταλήγει στην εναρμόνιση;
πως απο το χάρισμα γίνεται το είναι;
η πρόταση ''πρέπει να στοχεύεις μακριά για να πετύχεις τον στόχο'' δεν είναι νόμος της βαλιστικής, μπορεί όμως θαυμάσια να είναι νόμος της Ποιητικής. δεν υπάρχει εξαρχής ένας κανόνας της μεταφοράς. η σωστή μεταφορά είναι η θεώριση των ομοιωτήτων. η Ποίηση συνίσταται στην μετάθεση της ονομασίας και στην συνακόλουθη ανάδειξη της ομοιότητας ανάμεσα στα πράγματα, στην αποκάλυψη των σχέσεων, στην ανακάλυψη του όντος.
οι μελαγχολικοί είναι κατ' ουσίαν ποιητές χάρη στην ένταση των διαθέσεων τους. η ευστοχία της μεταφοράς είναι αποτέλεσμα της δύναμης της 'μαύρης χολής'.


[αφαιρετική της ανάλυσης του 30ου προβλήματος του Αριστοτέλη]

(art Charles-Auguste Mengin/Σαπφώ)

9 σχόλια:

HELIASTER είπε...

Όταν σε πιάνει η μαύρη δίψα...
και ξυπνάει το ανικανοποίητο,το άγνωστο,η μαγεία,το πέρασμα σε μια άλλη συνειδητότητα,όταν βλέπεις μαγικά τον κόσμο που σε περικυκλώνει δεν είσαι εσύ?Η είσαι εσύ και ο άλλος είναι ο εαυτός σου που δεν έχεις θάρρος να αγγίξεις γιατί όλοι γύρω σου σε μάθαν να κρατάς κρυμμένο?

Maria R. είπε...

The Blood Jet is Poetry,
there is no stopping it

_Sylvia Plath_


Στην αρχή ήταν έκπληξη

Κανείς δεν περίμενε
να γλιστρίσω κάτω
από τις καμένες ρίξες

Αλλά εγώ ξετυλίχτηκα

Έβγαλα
στόμα,
γλώσσα,
δόντια,
δυο μεγάλα μαύρα μάτια ,
στήθια άλικα σαν τα μήλα του Δεκέμβρη

ένα κατακόκκινο κορίτσι δέντρο

τι περίεργο είπαν όλοι
ας το κάψουμε μαζί με τους πεθαμένους

είναι κέρδος
μαζί με κατάλευκα δέντρα
νέο αίμα να θυσιάζεις

πόσο πεινασμένη είσαι, οικουμένη
τα πάντα τρως

Κι όμως εγώ,κάποτε,
θα ξαναγεννηθώ
ανάμεσα
στων νεκρών τα φυτώρια

Εσύ, ανθρωπότητα;


Μαρία Ρ.


Πολλοί λένε,
πολλοί περισσότεροι γράφουν

Ελάχιστοι είναι το "έμβολο σε κίνηση" (sylvia plath)

jacki είπε...

Η ποίηση..
Να σου πω καλό μου..
Μεγειά την κεντρική σου εικόνα.

pandiony είπε...

καλημέρα..

jimank1hc είπε...

καλημέρα όμορφη!

διαφωνώ με τον Σωκράτη
δεν πιστεύω πως η έμπνευση έρχεται...
η έμπνευση υπάρχει παντού πάντα, ένας ποιητής μπορεί να εμπνευστεί από το οτιδήποτε.
εκείνος θα την αναζητήση και θα την πάρει, έτσι το νοιώθω εγώ...

με την λογική του Σωκράτη ούτε και η επιστήμονες μπορούν να μιλήσουν για τις ανακαλύψεις τους μιας και τα στοιχεία που οδήγησαν σε αυτές είναι έξω από αυτούς.

στην βίαιη παρέμβαση πιστεύω απόλυτα και μάλιστα πιστεύω πως η πιο κεινή και σφοδρή είναι ο έρωτας.

οι μελαγχωλικοί εμπνέονται πιο εύκολα, όντας ευαίσθητοι λαμβάνουν τα μηνύματα από το περιβάλλον τους πιο βίαια...

εξαιρετικό κείμενο μπράβο μεγάλο!!!

φιλί!

pandiony είπε...

Tζίμη, ο Σωκράτης το αποδεικνίει αυτο που λέει, βέβαια δεν μπορούσα να βάλω κι αυτο το κείμενο εδώ..
αυτό που λες εσύ δεν το αποδεικνίεις όμως.. άσε που είναι κομματάκι βλάσφιμο -για να μην πω βλακία- να αμφισβητεί κανείς τέτοιες προσωπικότητες..
απο την άλλη όλα μπορεί να ισχύουν και όταν η μούσα σου είσαι εσύ ή ο Άλλος που λέει είσαι εσύ για σενα ..όλα γίνονται με την ποίηση..

pandiony είπε...

για σκέψου το καλύτερα..

pandiony είπε...

εκτώς ανε ξεκινάς με την μέθοδο απαγωγή σε άτοπο!

pandiony είπε...

μα δεν ήθελα να επιτεθώ τόσο..
φίλε μου,.. με πυροδοτείς!